Οι υποχρεώσεις μου τελείωσαν. Τώρα έχω άπλετο ελεύθερο χρόνο για να κάνω ό,τι θέλω.

Πώς θα περάσω όμως τον χρόνο μου; Τι μπορώ να κάνω για να γεμίσω αυτό το κενό μέσα στην ημέρα; Μπορώ να κάνω ο,τιδήποτε. Ο χρόνος είναι όλος δικός μου και είμαι ελεύθερος να τον αξιοποιήσω όπως επιθυμώ. Το θυμάμαι που μας το έλεγε και ο κατηχητής μας στο μάθημα του Σαββάτου: «ο καθένας μας είναι ελεύθερος να αξιοποιεί τον χρόνο του όπως ο ίδιος επιθυμεί». Να λοιπόν, μπορώ να κάνω αυτό που μου αρέσει περισσότερο, να ανοίξω την κονσόλα μου και να παίξω το αγαπημένο μου παιχνίδι όσο θέλω.

Είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα; Ναι, σίγουρα είπαμε στο μάθημα κάποια λόγια του Απόστολου Παύλου: πως είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε ο,τιδήποτε θέλουμε. Αλλά είπαμε και κάτι ακόμα: «ότι δε μας ωφελεί και το ο,τιδήποτε». Μπορώ σίγουρα να παίξω στην κονσόλα για λίγο το παιχνίδι που μου αρέσει. Αν όμως αφιερώσω ώρες ολόκληρες σε αυτό αποκλειστικά, τότε αυτό θα με ωφελήσει; Ακόμη, αν επιλέξω να παίξω ένα παιχνίδι με βλαβερό για την ψυχή μου περιεχόμενο, αυτό θα με ωφελήσει; Ναι, μπορώ να τα κάνω και τα δύο, να παίξω ό,τι θέλω και για όση ώρα θέλω, ακόμη και μέχρι το πρωί, θα είναι όμως αυτό καλό για την ψυχή μου;

Είναι άραγε τόσο σημαντικό τελικά το ερώτημα αυτό; Θα έπρεπε να με ενδιαφέρει αν θα ωφεληθώ από το περιεχόμενο του παιχνιδιού ή από τις ώρες ενασχόλησής μου με αυτό; Δεν αρκεί να περάσω καλά, όση ώρα θέλω με κάτι που μου αρέσει; Κι εδώ θυμάμαι, όμως αυτά που είπαμε στο μάθημα:

«όλα εξαρτώνται από το τι είναι σημαντικό για τον καθένα».

Πράγματι, αν σημαντικό για μένα είναι απλά η καλοπέραση, τότε όλα μου τα ερωτήματα δεν έχουν καμία σημασία. Αν όμως είναι η ωφέλεια και η προκοπή της ψυχής μου, τότε πρέπει να είμαι προσεκτικός, όχι μόνο στο τι παιχνίδια παίζω, αλλά και σε ο,τιδήποτε κάνω στη ζωή μου. Αν παίξω με τις ώρες, το μόνο που θα αποκομίσω είναι κούραση και θα έχω χάσει πολύτιμο χρόνο που θα μπορούσα να αφιερώσω σε κάτι πιο ωφέλιμο, όπως το διάβασμα ενός χριστιανικού βιβλίου ή μία βόλτα από την αίθουσα. Αν δεν προσέξω το περιεχόμενο του παιχνιδιού, τότε μπορεί να γεμίσω την ψυχή μου με παραστάσεις που μόνο κακό θα της κάνουν και θα θρέψουν περισσότερο τα πάθη μου. Με λίγα λόγια, όχι μόνο πνευματική προκοπή δε θα δω, αλλά όταν κλείσω την κονσόλα θα είμαι σε πολύ χειρότερη κατάσταση απ’ ότι ήμουν πριν την ανοίξω.

Ποια είναι λοιπόν η λύση; Η απάντηση μάλλον βρίσκεται σε μία μόνο λέξη: κριτήριο.

Η ελευθερία μου θα είναι ωφέλιμη μόνο εφόσον θέσω κάποια όρια στον εαυτό μου, ώστε να αποφύγω υπερβολές που μόνο κακό θα μου κάνουν. Ναι, θα παίξω, θα προσέξω όμως τι θα παίξω και πόση ώρα θα παίξω.  Δε θα σπαταλήσω τον χρόνο μου. Δε θα παραμελήσω τις υποχρεώσεις μου. Θα χειριστώ το θέμα όπως θέλει ο Χριστός που σέβεται την ελευθερία μου και με στηρίζει στον αγώνα μου για να Τον γνωρίσω καλύτερα.