Η αγία Μαρία η Μαγδαληνή

η Μυροφόρος και Ισαπόστολος

22α Ιουλίου

Καταγόταν από τα Μάγδαλα της Γαλιλαίας, μικρή πόλη μεταξύ της Γαλιλαίας και της Συρίας κοντά στη λίμνη της Τιβεριάδας, δυτικά από τη θάλασσα της Γαλιλαίας. Γι’ αυτό και ονομάστηκε Μαγδαληνή. Η Αγία, όταν πληροφορήθηκε για τη διδασκαλία του Χριστού, έσπευσε να Τον συναντήσει και Τον παρακάλεσε να την απαλλάξει από τα επτά δαιμόνια που την τυραννούσαν. Ο Μάρκος λέει ότι ο Χριστός έβγαλε τελικά τα επτά δαιμόνια από τη Μαγδαληνή. Θέλοντας λοιπόν να δείξει την ευγνωμοσύνη της για την ευεργεσία αυτή, έγινε πιστή και αχώριστη μαθήτριά Του ακολουθώντας και υπηρετώντας Τον με ιδιαίτερο ζήλο μέχρι τη σταύρωση και την ταφή Του. Πρώτη αυτή μαζί με την άλλη Μαρία, την Υπεραγία Θεοτόκο, είδε την Ανάστασή Του, όταν το βράδυ του Σαββάτου είδε τον άγγελο που κύλισε την πέτρα του μνημείου. Όταν ξημέρωσε, πλησίασε τον πανάγιο Τάφο και είδε πρώτα τους δύο άγγελους και στη συνέχεια τον ίδιο τον Κύριο, τον οποίο αρχικά νόμισε για κηπουρό. Όταν τελικά Τον αναγνώρισε και πήγε να Τον αγκαλιάσει, Εκείνος της είπε: “Μη μου άπτου” (δηλαδή, μη με αγγίζεις). Έπειτα, με προτροπή του Κυρίου έτρεξε και ανήγγειλε το ευχάριστο γεγονός στον Πέτρο και στον Ιωάννη.

Η Μαρία μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος εξακολούθησε να διακονεί στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία στην Ιερουσαλήμ. Λέγεται ότι ανέπτυξε πλουσιότατη αποστολική δράση μέχρι την Ιταλία, τη Γαλλία, την Αίγυπτο, τη Φοινίκη και τη Συρία, την Παμφυλία και άλλες χώρες, για να καταλήξει στην Έφεσο της Μ. Ασίας, όπου συνάντησε τον ευαγγελιστή Ιωάννη. Εκεί απεβίωσε και ενταφιάστηκε στη θύρα του σπηλαίου, όπου αργότερα «εκοιμήθησαν οι μακάριοι επτά παίδες οι εν Εφέσω». Το τίμιο λείψανό της ανακομίστηκε με μεγάλες τιμές στην Κωνσταντινούπολη το 890 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ το Σοφό στην περικαλλή μονή του αγίου Λαζάρου που οικοδόμησε ο ίδιος. Μέρος του λειψάνου, συγκεκριμένα το αριστερό χέρι της Αγίας, υπάρχει στη Σιμωνόπετρα. Είναι άφθαρτο, με το δέρμα του και τους τένοντές του.

Ἀπολυτίκιον

Χριστῷ τῷ δι’ ἡμᾶς, ἐκ Παρθένου τεχθέντι, σεμνὴ Μαγδαληνή, ἠκολούθεις Μαρία, αὐτοῦ τὰ δικαιώματα, καὶ τοὺς νόμους φυλάττουσα· ὅθεν σήμερον, τὴν παναγίαν σου μνήμην, ἑορτάζοντες, ἀνεφημοῦμεν σε πίστει, καὶ πόθῳ γεραίρομεν.