O άγιος Ανατόλιος

Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

3η Ιουλίου

Έγινε πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το έτος 449 μ.Χ. επί βασιλείας του Θεοδοσίου του Β’ του Μικρού (408 – 450 μ.Χ.). Διαδέχτηκε στον πατριαρχικό θρόνο τον Φλαβιανό. Την εκλογή του Ανατόλιου υποστήριξε ο μονοφυσίτης πατριάρχης Αλεξανδρείας Διόσκορος ο Α’ (445 – 451 μ.Χ.) με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να έχει τον Άγιο υποχείριό του. Όμως ο αιρετικός πατριάρχης διαψεύστηκε, καθώς ο πατριάρχης Ανατόλιος όχι μόνο δεν ασπάστηκε την κακοδοξία των μονοφυσιτών, αλλά την καταδίκασε με την Δ’ Οικουμενική Σύνοδο που έγινε στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Στην ίδια Σύνοδο, μάλιστα, ο Ανατόλιος υπέγραψε και την καθαίρεση του κακόδοξου Διόσκορου. Επί της πατριαρχίας του, επίσης, ανακομίσθηκαν στην Κωνσταντινούπολη τα λείψανα 40 Αγίων που είχαν μαρτυρήσει στη Σεβάστεια. Ο άγιος Ανατόλιος πρόσφερε τα μέγιστα στην Ορθοδοξία από το αξίωμα που κατείχε και ωφέλησε με το έργο του σημαντικά την Εκκλησία. Το έτος 458 μ.Χ. βρήκε το θάνατο από τους αιρετικούς, παραδίδοντας ένδοξα την ψυχή του στον Κύριο. Στον πατριαρχικό θρόνο τον διαδέχτηκε ο Γεννάδιος ο Α’ (458 – 471 μ.Χ.).

Ἀπολυτίκιον

Ἔργῳ τὴν κλῆσίν σου σφραγίζων ὅσιε, λόγοις καὶ πράξεσι τῷ κόσμῳ ἔφανας τὴν ὑπὲρ νοῦν Ἀνατολήν, τὴν ἔλλαμψιν, ἱεράρχα. Σὺ γὰρ Ἀνατόλιε τὸν Χριστὸν ἀνεκήρυξας διπλοῦν ταῖς θελήσεσιν ἀσυγχύτως καὶ φύσεσιν, ὑπόστασιν δὲ φέροντα μίαν πρὸς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.