Ο άγιος ιερομάρτυς Θεοδώρητος

3η Μαρτίου

Ήταν τα θλιβερά χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτου, κατά τα οποία ο ασεβής αυτός αυτοκράτορας εξεδίωκε την Εκκλησία προσπαθώντας να αναστηλώσει την ειδωλολατρία. Οι διωγμοί αυτοί βέβαια επεκτάθηκαν και στην Αντιόχεια τη Μεγάλη. Πολλοί όμως από τους κληρικούς της έμειναν ακλόνητοι στην παράταξή τους προστατεύοντας και ενθαρρύνοντας το ποίμνιο με την παρουσία τους. Μεταξύ των ηρώων αυτών ήταν και ο Θεοδώρητος. Συνελήφθη, λοιπόν, από τον έπαρχο της πόλης, αλλά διατήρησε όλη την ακεραιότητα του θάρρους του. Ο έπαρχος στην αρχή τον περιποιήθηκε και τόνισε τη μεγάλη αξία του Θεοδώρητου, την ευφυία και την παιδεία του. Προέτρεπε τον Θεοδώρητο να απαρνηθεί τον Χριστό και να προσέλθει στη θρησκεία των ειδώλων. Ο Θεοδώρητος τον άκουσε με υπομονή και, κατόπιν, μεταξύ άλλων είπε στον έπαρχο: “Πώς να προδώσω την αλήθεια; Πώς να λιποτακτήσω από την Εκκλησία της πίστης και της ζωής; Πώς να αφήσω τη χριστιανική ελπίδα, την χύνουσαν τόσον φως και τόσην παρηγορίαν εις τους ζοφώδεις ορίζοντας του βίου; Πώς να φανώ τόσον αχάριστος εις τον Χριστόν μου, ο οποίος υπέρ εμού έχυσε το αίμα Του; Είμαι και θα μείνω χριστιανός!”. Ο έπαρχος εξεπλάγη μεν από το θάρρος του, διέταξε όμως και τον αποκεφάλισαν.