Πιστεύεις στην Ανάσταση; Δεν ξέρω αν το έχεις σκεφτεί ποτέ και πολύ περισσότερο αν έχεις δώσει και την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα. Θα προσπαθήσω να βοηθήσω σήμερα λίγο τη σκέψη σου.

Δεν πρόκειται για ένα απλό ερώτημα. Από τη μια,

αν υποτεθεί ότι δεν υπήρξε Ανάσταση, οι χριστιανοί είμαστε οι πιο αξιολύπητοι άνθρωποι στον κόσμο

(«ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν» Α΄ Κορ. 15, 19). Αν συμβαίνει αυτό, τότε και η πίστη μας είναι μάταιη, μιας και ο «Θεός» μας είναι νεκρός, και αυτοί που πέθαναν πιστεύοντας στον Χριστό χάθηκαν, και εμείς είμαστε περισσότερο από όλους τους ανθρώπους για λύπηση.
Αντίθετα, αν ο Χριστός αναστήθηκε, κανένα γεγονός και κανένα πράγμα και πρόσωπο δεν μπορεί να μας κάνει να χάσουμε τη χαρά και την ελπίδα μας. Κι αυτό, επειδή γιατί ο θάνατος νικήθηκε. Αυτός, που αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου, αλλά και την πηγή πολλών άλλων και κρίσιμων προβλημάτων. Η αγωνία για την προφύλαξη της υγείας, η ανασφάλεια για την εύρεση εργασίας και την επιβίωση, η αίσθηση ότι η ζωή δεν έχει κανένα σκοπό, ο φόβος για το άγνωστο και άλλα πολλά, οφείλονται στην ύπαρξη του θανάτου.
Το γεγονός της Ανάστασης του Χριστού δεν μπορούμε να το περιγράψουμε. Είναι κάτι που ξεπερνάει τους νόμους αυτού του κόσμου. Η εικόνα που έχουμε από τη ζωή είναι ότι όλα καταλήγουν στη φθορά και στον θάνατο. Γι’ αυτό και η Ανάσταση μάς ξεπερνάει. Είμαστε σαν το έμβρυο που βρίσκεται στην κοιλιά της μητέρας και δεν μπορεί να φανταστεί τον έξω κόσμο. Ούτε τα Ευαγγέλια περιγράφουν το πώς έγινε η Ανάσταση. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει στην Παράδοση της Εκκλησίας μας εικόνα που αναπαριστά τη στιγμή της Ανάστασης. Όσες τυχόν έχουμε δει, είναι επηρεασμένες από την αναγεννησιακή ζωγραφική. Η εικόνα της Ανάστασης στην Ορθοδοξία είναι η κάθοδος του Χριστού στον Άδη, που πατάει τις πόρτες του και ανασταίνει τους πρωτοπλάστους.
Μπορεί, όμως, να μην περιγράφουν οι Ευαγγελιστές τη στιγμή της Ανάστασης, περιγράφουν όμως τα αποτελέσματά της. Ο άδειος τάφος και η λύπη των μαθητών που μετατρέπεται σε χαρά, είναι κάποια από αυτά. Μας περιγράφουν επίσης και τις συναντήσεις τους με τον αναστημένο Χριστό. Από τις περιγραφές αυτές μπορούμε να δούμε κι εμείς - αν θέλουμε - τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να Τον συναντήσουμε αναστημένο.

Η Ανάσταση, λοιπόν, βιώνεται. Ο Χριστός είναι ζωντανός και μπορεί κανείς να Τον ψηλαφήσει. Τον τρόπο μάς τον δείχνουν τα Ευαγγέλια.

Ο αναστημένος Χριστός εμφανίζεται σε όλους εκείνους που μετανιώνουν για τα λάθη τους, όπως εμφανίστηκε στον απόστολο Πέτρο. Ψάχνει και βρίσκει εκείνους που Τον αναζητούν ειλικρινά, όπως τον απόστολο Θωμά και τους αφήνει να αγγίξουν τις πληγές της αγάπης Του για να πιστούν. Βρίσκεται πάντα ανάμεσα σε εκείνους που είναι μαζί με δυο και τρεις μαζεμένοι στο όνομά Του, όπως εμφανίστηκε και στους μαθητές Του που ήταν μαζί «κεκλεισμένων τῶν θυρῶν» για τον φόβο των Ιουδαίων. Δίνει θάρρος και κουράγιο με την παρουσία Του σε όσους τολμούν να αγαπούν αληθινά, όπως στις Μυροφόρες. Προσφέρεται με το σώμα Του και το Αίμα Του, γεμίζοντας με την παρουσία Του αυτούς που συμμετέχουν με πίστη στο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, όπως έκανε και με τους μαθητές που πήγαιναν προς τους Εμμαούς, που Τον αναγνώρισαν μόλις ευλόγησε και τους πρόσφερε τον άρτο.

Πολλοί προσπαθούν με λογικά επιχειρήματα να στηρίξουν την Ανάσταση. Στην πραγματικότητα η Ανάσταση και αυτοί που τη ζουν, στηρίζουν τους πιστούς και την Εκκλησία.

Πόσοι και πόσοι δεν άλλαξαν ζωή, βλέποντας αληθινούς χριστιανούς να ζούνε την Ανάσταση. Ένα σύγχρονο παράδειγμα μπορεί να βρει κάποιος στο βιβλίο «Η γλώσσα του Θεού», συγγραφέας του οποίου είναι ο επιστήμονας, υπεύθυνος για την αποκωδικοποίηση του γονιδιώματος (DNA), Francis Collins. Υπήρξε άθεος μέχρι την ηλικία των 27 ετών, όταν ως νεαρός γιατρός επηρεάστηκε από τη δύναμη που η πίστη στην Ανάσταση έδωσε σε κάποιους από τους πιο σοβαρά ασθενείς του. Γράφει: «Υπέφεραν από τρομερές ασθένειες, από τις οποίες δεν μπορούσαν να ξεφύγουν με τίποτα, και αντί να τα βάλουν με τον Θεό, έγειραν στη μεριά της πίστης ως πηγής μεγάλης άνεσης και καθησυχασμού. Αυτό για μένα ήταν ενδιαφέρον μέχρι συγκλονισμού και αδυναμίας για περαιτέρω σκέψεις και ενέργειες».
Κάπου εδώ θα σταματήσω τις σκέψεις μου και θα σου ζητήσω να ασχοληθείς σοβαρά με την απάντηση στο ερώτημα που σου έκανα. Είμαι σίγουρος ότι, αν είσαι ειλικρινής, θα μπορέσεις να ζεις κι εσύ την Ανάσταση και να απαντάς μέσα από τα βιώματά σου σταθερά και με βεβαιότητα ότι «Ἀληθῶς Ἀνέστη».

Πρόσθετες Πληροφορίες

  • Τίτλος τεύχους: Χριστός Ανέστη! Εγώ;
  • Τεύχος: 263
  • Σελίδα: 4
  • Χρονιά: 2018-2019

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε τον ιστότοπό μας και την εμπειρία σας όταν το χρησιμοποιείτε. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα cookies που χρησιμοποιούμε, δείτε την Πολιτική Απορρήτου.

Αποδέχομαι τα cookies από αυτόν τον ιστότοπο