Η κατοχή της χώρας μας από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς την περίοδο 1941 – 1944 μάς είναι γενικά γνωστή. Αυτό που ελάχιστα όμως γνωρίζουμε είναι πως την ίδια περίοδο υπήρχε κι άλλος ένας κατακτητής στην Ελλάδα, οι Βούλγαροι, οι οποίοι είχαν έρθει μαζί με τον γερμανικό στρατό (ως σύμμαχοι των Γερμανών) και είχαν καταλάβει τη Δυτική Θράκη και την Ανατολική Μακεδονία.

Στα εδάφη αυτά, που είχαν υπό την κατοχή τους, οι Βούλγαροι ακολούθησαν πολιτική εκβουλγαρισμού, προσπαθούσαν δηλαδή με διάφορα ύπουλα και βίαια μέσα να κάνουν τους κατοίκους των περιοχών αυτών να αρνηθούν την ελληνική εθνική τους ταυτότητα και να ασπαστούν την αντίστοιχη βουλγαρική. Πιο συγκεκριμένα, επέβαλαν τη χρήση της βουλγαρικής γλώσσας στα σχολεία, τις Εκκλησίες και σε άλλους δημόσιους χώρους, καθώς και την εκμάθησή της από όλους, ασκούσαν βία στους ελληνικούς πληθυσμούς και τους εξανάγκαζαν να υπογράφουν πως πλέον ήταν Βούλγαροι ως προς την εθνικότητα.

Παρόλα αυτά, δεν κατάφεραν να κάμψουν το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων, το οποίο έγινε μάλλον ισχυρότερο μέσω της καταπίεσης που δέχονταν. Πολλά είναι τα παραδείγματα Ελλήνων που, παρά τη βία και τον εξαναγκασμό, δεν υπέγραφαν στα χαρτιά που έλεγαν πως ασπάζονται τη βουλγαρική εθνικότητα, καθώς και άλλων οι οποίοι την ώρα της εκτέλεσής τους φώναζαν δυνατά πως είναι Έλληνες. Έτσι, παρά τις ωμότητες της βουλγαρικής διοίκησης, οι Έλληνες της Ανατολικής Μακεδονίας και της Δυτικής Θράκης κατάφεραν να διατηρήσουν την ελληνική τους ταυτότητα μέχρι και το τέλος της Kατοχής.

Πρόσθετες Πληροφορίες

  • Τίτλος τεύχους: Χριστός Ανέστη! Εγώ;
  • Τεύχος: 263
  • Σελίδα: 16
  • Χρονιά: 2018-2019

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε τον ιστότοπό μας και την εμπειρία σας όταν το χρησιμοποιείτε. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα cookies που χρησιμοποιούμε, δείτε την Πολιτική Απορρήτου.

Αποδέχομαι τα cookies από αυτόν τον ιστότοπο