Φως σε όλα τα έθνη
Ο πόλεμος ήρθε στη Σεούλ. Βόμβες ανακάτεψαν τα νερά του καλού ποταμού Χαν και τον λέρωσαν. Παιδιά σκοτωμένα κείτονται στις όχθες του. Αλαλιασμένη η μάνα του Γιογκ-Λιν τον άρπαξε και χύθηκε να ξεφύγει στα χωράφια. Το πανέρι άδειο, χωρίς ψάρια, κατρακύλησε από τα χέρια του νεκρού αδελφού, οι κότες σκόρπισαν, σκόρπισαν όλα. Όλα. Και η ειρήνη που ο Ιησούς είχε φέρει στις καρδιές και στα σπίτια, σκόρπισε κι αυτή.
Είχανε πολλά πράγματα πριν.

Το ποτάμι, το καλό ποτάμι Χαν, με τα παιδιά να παίζουν ολόγυρα, να αγοράζουν με ένα ή δύο τσον λίγες καραμέλες απ’ το υπαίθριο μαγαζί του Σαν-Λιν.
Κάποια παραμονή Χριστουγέννων, στη διάρκεια μιας περιοδείας μου, έφτασα σ’ ένα απόμακρο κοριάκικο χωριό (χωριό της φυλής των Κοριάκων). Εκεί θα λειτουργούσα και θα έκανα κατήχηση την άλλη μέρα, ανήμερα Χριστούγεννα.
Σε κάποιο περιοδικό διάβασα το ακόλουθο γράμμα ενός μικρού Αφρικανόπουλου προς τα παιδιά της Ελλάδας:

Σας γνωρίζω και εσάς και την πανέμορφη πατρίδα σας, και ας ζω τόσο μακριά. Ο γέροντας ιερέας μας μάς έδειξε φωτογραφίες της Ελλάδας και μας μίλησε για αυτήν.
Σελίδα 1 από 2

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε τον ιστότοπό μας και την εμπειρία σας όταν το χρησιμοποιείτε. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα cookies που χρησιμοποιούμε, δείτε την Πολιτική Απορρήτου.

Αποδέχομαι τα cookies από αυτόν τον ιστότοπο