“Soéur, merci!” Μαθήματα ευγνωμοσύνης

Χαριτωμένο μαυράκι. Αλλά καμένο, το καημένο!
Πώς έγινε κι έπεσε το ζεστό νερό στο ποδαράκι του! Να βλέπεις την πληγή και να ραγίζεται η καρδιά σου.
Του ‘κανε αλλαγές η καλή Αδελφή της Ιεραποστολής. Η καρτερία και η αυτοσυγκράτηση στον πόνο αυτών των παιδιών εδώ… είναι άλλο πράγμα! Μόνο στην έκφρασή τους διαβάζει κανείς τον μεγάλο, ανθρώπινο πόνο τους. 

Η επινοητική Αδελφή, για να διασκεδάσει λίγο τη δοκιμασία του παιδιού, του ‘δωσε ένα κουτί (άδειο) από φάρμακα. Χαρτονένιο κουτί. Και το παιδί -παιδί!- χάρηκε. Πόσο χάρηκε! Παρηγορήθηκε.


Τέλειωσε και η «αλλαγή» και επέστρεψε το μαυράκι κούτσα-κούτσα στη μάνα του, που το περίμενε πιο δίπλα. Δεν κοίταγε το πόδι που πονούσε• έδειχνε στη μαμά του χαρούμενο το «παιχνίδι» του• το κουτάκι!
Κάτι του ‘πε η μανούλα και ξαναγυρίζει κούτσα-κούτσα το παιδί στην Αδελφή!
Μπα, τι να θέλει το μικρό;


- Soéur, merci! (Αδελφή, ευχαριστώ!)
- Τ’ αγγελούδι μου με ευχαριστεί!...


Τ’ αγκάλιασε στοργικά και το φιλούσε η Αδελφή.
Τι να σημειώσεις απ’ το περιστατικό; Το φτωχό μαυράκι, που τόσο χαιρόταν το… κουτί; (Μη σας φανεί περίεργο που  την άλλη μέρα, όταν ήρθε το παιδί πάλι για «αλλαγή» στην πληγή του, ακόμη βαστούσε στα χέρια του κι έπαιζε μ’ εκείνο το… κουτάκι!). Να σημαδέψεις τα αισθήματα ευγνωμοσύνης της μάνας; Την αγωγή που έδινε στο παιδί της να λέει το «ευχαριστώ»; Παντού μπορείς να βρεις ευγένεια, λεπτά αισθήματα!

Πρόσθετες Πληροφορίες

  • Τίτλος τεύχους: Πρότυπα ζωής;
  • Τεύχος: 259
  • Σελίδα: 12-13
  • Χρονιά: 2018-2019

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε τον ιστότοπό μας και την εμπειρία σας όταν το χρησιμοποιείτε. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα cookies που χρησιμοποιούμε, δείτε την Πολιτική Απορρήτου.

Αποδέχομαι τα cookies από αυτόν τον ιστότοπο