Κυριακή της Τυρινής. Παραμονή της αρχής της Μεγάλης Σαρακοστής, και η Εκκλησία μας με τους ύμνους της μας θυμίζει μια εικόνα: τον Αδάμ και την Εύα, τους πρώτους ανθρώπους, να διώχνονται από τον Παράδεισο. Γιατί άραγε αυτή η εικόνα να τοποθετείται στην αρχή της Σαρακοστής;

Ας θυμηθούμε λίγο πώς έχουν τα πράγματα. Ο Αδάμ και οι Εύα, οι πρώτοι άνθρωποι, ζούσαν ευτυχισμένοι κοντά στον Θεό. Ο Θεός τούς είχε δώσει όλα τα δημιουργήματα για να τα εξουσιάζουν και να τα φροντίζουν. Τους είχε δώσει όμως και μια εντολή που δεν έπρεπε να παρακούσουν, για το καλό το δικό τους: να μη φάνε τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού. Όμως οι άνθρωποι, κινούμενοι από τον εγωισμό τους και παρασυρόμενοι από τον διάβολο, παράκουσαν την εντολή. Και έγινε αυτό που τους είχε προειδοποιήσει ο Θεός από την αρχή: ο θάνατος μπήκε στη ζωή του ανθρώπου. Από τότε άρχισαν τα βάσανα του ανθρώπινου γένους, όχι ως τιμωρία από τον Θεό, αλλά ως φυσική συνέπεια του εγωισμού του ανθρώπου που πίστεψε ότι δε χρειάζεται τον Θεό και τις εντολές Του για να είναι ευτυχισμένος. Γενιές πέρασαν και ο θάνατος κυριαρχούσε.

Μέχρι που ο Θεός έστειλε τον Υιό του, τον Χριστό, που νίκησε τον θάνατο και μας έδωσε ξανά τη δυνατότητα να έχουμε αιώνια ζωή, αν το θελήσουμε φυσικά.

Μας θυμίζει λοιπόν η Εκκλησία τα γεγονότα αυτά καθώς αρχίζει η νηστεία της Σαρακοστής, της πορείας προετοιμασίας μας για την Ανάσταση. Και ο λόγος είναι αυτός: ο Αδάμ έδειξε παρακοή στον Θεό και οδηγήθηκε στον θάνατο. Εμείς καλούμαστε να δείξουμε υπακοή στον Θεό και έτσι να οδηγηθούμε στη ζωή κοντά Του. Η νηστεία είναι μια ευκαιρία να δείξουμε την υπακοή μας στον Θεό, περιορίζοντας το δικό μας «θέλω» και λέγοντάς Του «γενηθήτω τὸ θέλημά σου». Ακόμα κι αν κάποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει τη νηστεία των τροφών όμως, ακόμα πιο σημαντική είναι η νηστεία των παθών και των ελαττωμάτων μας. Και η εγκράτεια αυτή που αγωνιζόμαστε να έχουμε την περίοδο της νηστείας μάς ανοίγει τον δρόμο για πιο δυνατή προσευχή, πιο θερμή αγάπη στον Θεό και στους άλλους.

Μια περίοδος αγώνα ανοίγεται μπροστά μας λοιπόν.

Ας μπούμε στο στάδιο σαν αθλητές του Χριστού και ας αγωνιστούμε με υπακοή, εγκράτεια, νηστεία, θερμή προσευχή και με τη συμμετοχή μας στις ακολουθίες της περιόδου, ώστε όταν με το καλό αξιωθούμε να δούμε τον Χριστό αναστημένο, να ζήσουμε και τη δική μας ανάσταση μαζί Του, μέσα στην καρδιά μας.

Καλή Σαρακοστή!

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε τον ιστότοπό μας και την εμπειρία σας όταν το χρησιμοποιείτε. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα cookies που χρησιμοποιούμε, δείτε την Πολιτική Απορρήτου.

Αποδέχομαι τα cookies από αυτόν τον ιστότοπο