Πέρασε, λοιπόν, άλλη μία χρονιά. Πόσα έζησα και το 2025!
Μετά την πρωτοχρονιά βρήκα λίγο χρόνο και έφερα στη μνήμη μου βιώματα, εντυπώσεις, συναισθήματα… Έκανα έναν μικρό απολογισμό. Βλέποντας στο ημερολόγιο να γράφει 2026 μ.Χ. προβληματίστηκα λίγο… Δε με απασχόλησε τόσο εκείνη η μικρή αλλαγή στο τελευταίο ψηφίο του έτους, όσο εκείνο το μ.Χ. που ξεχνάμε πια τι σημαίνει και δεν το γράφουμε συνήθως… 2026 μ.Χ., δηλαδή μετά Χριστόν.
2026 μ.Χ. Μια χρονιά… μαζί με τον Χριστό ή μακριά Του;
Το 2025 αισθάνομαι ότι αγωνίστηκα, προσπάθησα λίγο περισσότερο, αλλά και πιο συνειδητά να ακολουθήσω τον δρόμο του Χριστού. Όμως, όπως διαπίστωσα, παρά τις κάποιες επιτυχίες βρήκα και αρκετά σφάλματα, αδυναμίες και ελαττώματα, που με ταλαιπώρησαν τη χρονιά που πέρασε. Υπήρξαν αρκετές φορές που δεν άκουσα τη φωνή του Χριστού στην καρδιά μου, δε φρόντισα να αγωνίζομαι, να εφαρμόζω το θέλημα και τις εντολές Του στη ζωή μου, που είχαν σκοπό να με κάνουν χαρούμενο. «Εάν με αγαπάτε τηρήστε τις εντολές μου» (Ιωάν. ιδ’ 25), λέει ο Χριστός, κι εγώ αρκετές φορές δεν το προσπάθησα.
Ξέρω, βέβαια, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου δε σκέφτονται έτσι. Συνηθίζουν να δίνουν τόσες ευχές για χαρά, υγεία, ειρήνη, ευτυχία, για μια καλύτερη χρονιά, για μια καλύτερη ζωή. Φυσικά δε βρίσκω κάτι κακό να δίνουμε και να παίρνουμε ευχές. Νομίζω, όμως, ότι η χρονιά δε θα γίνει καλύτερη μόνο με ευχές. Όπως μόνο με ευχές δεν έγινε καλύτερο το 2025 από το 2024, έτσι δε νομίζω να γίνει καλύτερο και το 2026 από το 2025…
Μου έστειλε κάποιος σε μήνυμα φέτος μια λίγο παράξενη ευχή: «Για φαντάσου, φέτος να γινόταν το θαύμα κι αντί να άλλαζε ο χρόνος, να άλλαζε ο κόσμος». Πραγματικά θαύμα θα ήταν. Ένα θαύμα που για να γίνει, για να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο δηλαδή, χρειάζεται – νομίζω – να αλλάξει πρώτα ο καθένας μας. Να αλλάξω εγώ, πρώτα τον εαυτό μου! Να προσπαθήσω να γίνει το 2026, πραγματικά, μετά Χριστόν… Μαζί με τον Χριστό και όχι μακριά από τον Χριστό.
Ο Χριστός μου χαρίζει άλλη μια χρονιά. Τι θα κάνω το δώρο Του; Θα το αξιοποιήσω; Θα το εξαγιάσω με την παρουσία Του στη ζωή μου; Η παρουσία Του, όταν υπάρχει στη ζωή μου, τη γεμίζει καθημερινά με τόση χαρά και αγάπη. Αλήθεια, πόσα έζησα κοντά Του τη χρονιά που πέρασε στη συντροφιά του Κατηχητικού μου… Την αλήθεια Του στις συναντήσεις μας και τη χαρά του αγώνα να ζήσω αυτή την αλήθεια στη ζωή μου…. Την αγνή φιλία και την αληθινή ψυχαγωγία κοντά Του, με τόσες ευκαιρίες χαράς, στην αίθουσα, στα πρωταθλήματα, στις εκδρομές, στις γιορτές…
Πριν λίγες μέρες Εκείνος με αξίωσε να ζήσω αληθινά Χριστούγεννα, δέχτηκε να γεννηθεί και στη δική μου καρδιά με το Σώμα Του και το Αίμα Του. Μου έδωσε τη δύναμη να κάνω μια νέα αρχή με τη μετάνοια, αλλά και να προσπαθώ να κάνω την αγάπη πράξη… Γι’ αυτό κι εγώ λαχταρώ να αγωνιστώ τη φετινή χρονιά να έρθω πιο κοντά στον Χριστό. Να Του δώσω περισσότερο χρόνο και χώρο στη ζωή μου. Να Τον βάλω στην πρώτη θέση στη ζωή μου. Νομίζω αξίζει τον κόπο να προσπαθήσω. Τον νιώθω κιόλας να με συντροφεύει, να μου γνέφει να Τον ακολουθήσω, να κάνουμε τη νέα χρονιά πραγματικά καλύτερη. Να ανήκει το 2026 στα «μετά Χριστόν» χρόνια της ζωής μου.
Ναι, Κύριε, αποφάσισα να Σε ακολουθήσω τη φετινή χρονιά. Να διορθώσω όσα με χωρίζουν από ‘Σένα, παραλείψεις και σφάλματα.
Να αγωνιστώ να αποκτήσω την πίστη και την αρετή στη ζωή μου. Να ακούω και να εφαρμόζω τα λόγια Σου. Να συνδέομαι μαζί Σου με την προσευχή, τη λατρεία και τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας. Να κάνω καθημερινά την αγάπη πράξη. Αξίωσέ με, τίποτε και ποτέ να μη με χωρίσει από ‘Σένα. Τίποτε! Ποτέ!