«Ο χρόνος είναι το νόμισμα της ζωής σου. Είναι το μοναδικό νόμισμα που έχεις και μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις πώς θα το ξοδεύεις. Πρόσεχε μόνο, μην αφήνεις άλλους ανθρώπους να το ξοδεύουν αυτοί για ‘σένα».
Η αλήθεια είναι ότι τα λόγια αυτά ισχύουν σε μεγάλο βαθμό και για ‘μένα.
Ο χρόνος είναι όντως ένα δώρο από τον Θεό. Μου το έδωσε χθες, μου το έδωσε πέρυσι. Μου το δίνει και σήμερα. Ίσως και αύριο και μεθαύριο. Και για όλο τον χρόνο. Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα με ευλογεί ο Θεός και θα μου δίνει το νόμισμα αυτό του χρόνου. Μην το θεωρώ, λοιπόν, δεδομένο. Αν ρίξω μια ματιά γύρω μου, πολλοί συνομήλικοί μου το χάνουν αυτό το δώρο. Λόγω μιας ασθένειας, λόγω ενός ατυχήματος. Δεν έχει σημασία τόσο αυτό. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Το νόμισμα αυτό παύει να είναι στα χέρια μου.
Και το νόμισμα αυτό, που μου δίνει ο Θεός, με αφήνει να το κάνω ό,τι εγώ θέλω. Είμαι ελεύθερος να επιλέξω. Μπορώ να τον αξιοποιώ για το καλό μου, μπορώ να τον ξοδεύω άσκοπα. Μπορώ να τον οργανώνω και να τον απολαμβάνω, μπορώ και να τον σπαταλώ δίχως να ξέρω τι θέλω να τον κάνω. Είτε έτσι είτε αλλιώς, εγώ αποφασίζω. Εγώ είμαι ο ιδιοκτήτης του χρόνου μου. Κι εγώ είμαι αυτός που παίρνει τις τελικές αποφάσεις. Δεν μπορώ «να ζητάω τα ρέστα» από τους άλλους. Δε φταίνε οι καθηγητές μου για τον κακό βαθμό του διαγωνίσματος, φταίω εγώ που δε διάβασα όσο έπρεπε. Δε φταίνει οι γονείς μου που μου κάνουν μια παρατήρηση βλέποντάς με μπροστά σε μια οθόνη συνέχεια. Φταίω εγώ που «λιώνω» στα social και στα παιχνίδια. Γενικώς, παύουν οι δικαιολογίες. Η ευθύνη ανήκει στον ιδιοκτήτη. Και αυτός είμαι αποκλειστικά εγώ. Και μόνο εγώ.
Τέλος, είναι κρίμα να αποφασίζουν οι άλλοι για το δικό μου «νόμισμα», για το πώς θα περάσω εγώ τον δικό μου χρόνο. Αφήνω μια οθόνη να κυριαρχεί πάνω μου. Δεν μπορώ να σταματήσω να «scrollάρω». Αδυνατώ να διακόψω ένα παιχνίδι που μου ρουφάει τις ελεύθερες ώρες μου. Επιτρέπω σε μια παρέα ή γενικότερα σε άλλα πρόσωπα να μου «κλέβουν» τη ζωή. Να την οδηγούν σε αδιέξοδα. Είναι κρίμα να κινούμαι έτσι.
Ανοίγεται μια νέα χρονιά μπροστά μου. Ο Θεός μου δίνει κάθε μέρα κι από ένα νόμισμα. Όχι αξίας 24 καρατίων, αλλά 24 ωρών. Ας το αξιοποιήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Έτσι, μπορεί να μη μαζέψω ποτέ μου πολλά χρήματα εδώ στη γη και να γίνω πλούσιος από αυτά, αλλά θα γεμίζω θησαυρούς στον ουρανό. Κι όταν ο Θεός με καλέσει κοντά Του, ως ο ιδιοκτήτης τους, θα τους απολαύσω κοντά Του.