Σήμερα ο Γιώργος δεν πήγε σχολείο. Ήταν άρρωστος.
Οι πρωινές ώρες, αν δεν έχεις κάτι να κάνεις, φαίνονται ατελείωτες κι έτσι άνοιξε την τηλεόραση. Διάφορες ειδήσεις διαδέχονται η μια την άλλη, συνήθως δυσάρεστες, έντονοι διάλογοι, διαφορετικές απόψεις.
Είναι τόσα πολλά αυτά που ακούς και βλέπεις, που δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς τι από αυτά είναι αλήθεια, τι υπερβολή, τι ψέμα.
Μέσα στα πρωινά προγράμματα δεν λείπουν και οι αστρολογικές προβλέψεις. Κοίτα να δεις που είναι το μόνο θέμα που δεν υπάρχουν διαφωνίες, εντάσεις και καυγάδες και δείχνουν όλοι να το απολαμβάνουν και να χαλαρώνουν, σκέφτηκε ο Γιώργος.
Υπάρχει ακόμα κοινό που ενδιαφέρεται για αυτά ή τα έχουμε για να γεμίζει ο χρόνος, αναρωτήθηκε. Υπάρχουν άνθρωποι που τα πιστεύουν;
Και άλλα πράγματα που έχει δει και ακούσει του ήρθαν στη σκέψη. Για ανθρώπους που πηγαίνουν σε μέντιουμ, που «διαβάζουν» τον καφέ ή «ρίχνουν» τα χαρτιά και πολλά άλλα.
Όλα αυτά προκύπτουν από το άγχος μας για το παρόν και το μέλλον, σκέφτηκε, και από την ανάγκη μας να είμαστε χαρούμενοι.
Αλλά μέσα σε αυτό το άγχος, κάνουμε και λάθος επιλογές, απομακρυνόμαστε από την αλήθεια ή καταφεύγουμε στην υπερβολή ή ζούμε έντονα μέσα στο ψέμα.
Το ίδιο συμβαίνει και με την αναζήτηση της χαράς…
Αλλά η ζωή μας είναι ένα δώρο του Θεού και η πρόνοιά Του είναι η μεγαλύτερη ασφάλεια που έχουμε για το παρόν και το μέλλον μας.
Αυτό να σκέφτομαι κι εγώ, είπε ο Γιώργος στον εαυτό του. Να παλεύω πάντα να αναγνωρίζω σε όσα βλέπω και ακούω πού βρίσκεται η Αλήθεια. Να ρωτώ ανθρώπους που εμπιστεύομαι και να ψάχνω σωστά. Κι αν μπορέσω, να βοηθήσω και άλλους γύρω μου να βρουν την Αλήθεια αυτή.