Τελική ευθεία για όσους γράφουν φέτος πανελλήνιες εξετάσεις. Ίσως, μάλιστα, όσοι διαβάζουν το άρθρο να έχουν γράψει ήδη. Αλλά και για όσους γράφουν ενδοσχολικές στο Λύκειο ή το Γυμνάσιο, σε όλους καλή επιτυχία να ευχηθούμε! Να κάτι κοινό, που μας ενώνει όλους. Η προετοιμασία μας για τις εξετάσεις. Και τι προετοιμασία! Άγχος, πίεση, διαγωνίσματα προσομοίωσης, ατελείωτες ώρες στο γραφείο κλπ. Απόλυτη αφοσίωση. Συχνά, το έχω ζήσει κι εγώ, το μόνο πράγμα που τριγυρίζει στη σκέψη μας είναι η ώρα της τελικής εξέτασης.
Τώρα, ίσως να μην ταυτίζονται όλοι με αυτόν τον ζήλο που περιγράφω… Αλλά ένα τέτοιον ζήλο, άραγε, τον έχουμε για την ψυχή μας; Βλέπετε, και η ψυχή μας θα περάσει κάποτε από μια «τελική εξέταση». Και εκεί δεν έχει ούτε παρατάσεις, ούτε επαναληπτική εξεταστική. Ό,τι πρόλαβες! Η προετοιμασία λοιπόν της ψυχής μας! Άραγε το τέλος, η προθεσμία της τελικής εξέτασης (και ας μην την ξέρουμε) μας φοβίζει; Μήπως, τελικά, φθάσει η ώρα και είμαστε «αδιάβαστοι», «απαίδευτοι», απροετοίμαστοι; Μήπως ήδη δεν είμαστε έτοιμοι;
Δεν πρέπει, βέβαια, να μας φοβίζει ο κόπος της προετοιμασίας, αλλά ούτε τόσο και η ίδια η αποτυχία. Εκείνο που θα πρέπει να καταλάβουμε – και τώρα που το σκέφτομαι ίσως αυτό να είναι το πιο φοβερό – είναι ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε τον ίδιο τον Χριστό μας. Παγώνω με την σκέψη μήπως όταν βρεθώ μπροστά Του, μου πει «Δε σε ξέρω, δε σε γνωρίζω».
«…γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται» (Ματθ. 24,42). Δεν ξέρουμε πότε θα έρθει ο Κύριος για τη Δευτέρα Παρουσία Του. Ας είμαστε όμως σε επιφυλακή, σε εγρήγορση, έτοιμοι για όποτε κι αν αυτό συμβεί. Μη χάνουμε καιρό! Μη σπαταλάμε τα πιο ωραία χρόνια της ζωής μας, μην τα αφήνουμε να περάσουν σαν να μην συμβαίνει τίποτα. «…ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν.» (Ματθ. 11,12). Η βασιλεία των ουρανών κερδίζεται με κόπο, με προετοιμασία, με ιδρώτα, με θυσία. Βιάσου, λοιπόν, ψυχή μου!
Έχουμε μπροστά μας ένα ολόκληρο καλοκαίρι, να το αξιοποιήσουμε για τη δόξα του Χριστού και για το καλό της ψυχής μας.
Πειρασμοί άπειροι, ιδίως στις διακοπές μας. «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε.» (Α Κορ. 16,13). Να προσέχουμε σαν άγρυπνοι φρουροί, να μένουμε στερεοί και όρθιοι στην πίστη. Να αγωνιζόμαστε σαν άνδρες γενναίοι, να έχουμε δύναμη και θάρρος! Να είναι το καλοκαίρι μας ένα καλοκαίρι μαζί με τον Χριστό. Και να νικήσουμε κάθε πειρασμό και δυσκολία. Ας βάλουμε ως έναν πρώτο στόχο τον Σεπτέμβριο. Να βρεθούμε και πάλι στον χώρο της αίθουσάς μας. Ο Κύριος δεν ξέρουμε πότε θα έρθει βέβαια, όμως ας βάλουμε έστω αυτόν τον στόχο, με όλη μας την καρδιά. Ίσως έτσι τελικά ξυπνήσει η ψυχούλα μας από τον ύπνο. Ίσως έτσι ξεκινήσουμε/συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Και ας βάλουμε σαν σύνθημα τα λόγια του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου: «Αν το θελήσουμε, θα αγωνιστούμε. Κι αν αγωνιστούμε, θα το κατορθώσουμε, με τη χάρη του Κυρίου». Φύγαμε!