Γύρω στο 1000 μ.Χ. βασιλιάς της Ρωσίας ήταν ο Βλαδίμηρος Α’, ο Μέγας.

Και αυτός και ο λαός του ζούσαν στο σκοτάδι της ειδωλολατρίας και της ανηθικότητας. Τέτοια άγνοια επικρατούσε, ώστε οι δυστυχείς Ρώσοι προσέφεραν θυσίες αίματος. Θυσίαζαν τα παιδιά τους στον ψεύτικο θεό Περούν. Κατά βάθος, όμως, έψαχναν να βρουν ποιος είναι ο αληθινός Θεός. Ο Βλαδίμηρος διάλεξε τους πιο σοφούς και τους είπε να δουν ποιες είναι οι θρησκείες των διαφόρων λαών και ποιος είναι ο αληθινός Θεός. Εκείνοι, αφού επισκέφθηκαν τα κέντρα των διαφόρων θρησκειών, κατέληξαν στην Κωνσταντινούπολη. Εδώ τους περίμενε μια φοβερή έκπληξη.

Τους οδήγησαν στην Αγία Σοφία να παρακολουθήσουν τη Θεία Λειτουργία. Ο θαυμάσιος ναός που έλαμπε, το εκκλησίασμα που παρακολουθούσε με αφοσίωση, οι κληρικοί που ήταν προσηλωμένοι, οι ψάλτες με τις γλυκύτατες φωνές τους, τους έκαναν φοβερή εντύπωση. Κατάλαβαν ότι η λατρεία προσφερόταν στον αληθινό Θεό από τη γη στον ουρανό. Τους έκανε μεγάλη εντύπωση επίσης ο Παντοκράτορας του τρούλου. Είπαν μέσα τους: Γιατί να μη λατρέψουμε κι εμείς αυτόν τον αληθινό Θεό; Όλα όσα είδαν και άκουσαν μίλησαν στην ψυχή τους και τους έπεισαν ότι ο Θεός των Ορθοδόξων Χριστιανών είναι ο αληθινός Θεός που έψαχναν να βρουν.

Επέστρεψαν στη Ρωσία και είπαν τις εντυπώσεις τους στον Βλαδίμηρο. Του είπαν τα εξής για την ώρα της λατρείας:

«Δεν καταλαβαίναμε αν βρισκόμασταν στη γη. Νομίζαμε ότι βρισκόμασταν στον ουρανό».

Ο Βλαδίμηρος πείστηκε, πίστεψε και αργότερα βαπτίστηκε και αυτός και ο λαός του και έγιναν χριστιανοί. Από τότε η Ρωσία προόδευσε πολύ. Χάρη στη χριστιανική πίστη ανέδειξε αγίους, θαυμαστό πολιτισμό και δημιούργησε σπουδαία πράγματα. Είναι πασίγνωστη η ρωσική ευσέβεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η λατρεία της Ορθοδοξίας επηρέασε και ανέδειξε τους Ρώσους θαυμαστό λαό.

Η Εκκλησία τον Βλαδίμηρο – ο οποίος μετά το βάπτισμα ονομάστηκε Βασίλειος – τον ανακήρυξε άγιο και μάλιστα ισαπόστολο, δηλαδή ισάξιο με τους Αποστόλους, και η μνήμη του εορτάζεται στις 15 Ιουλίου.

Να κρατήσουμε κι εμείς τη φράση που είπαν οι Ρώσοι απεσταλμένοι στον βασιλιά τους Βλαδίμηρο: «Δεν ξέραμε αν βρισκόμασταν στον ουρανό ή στη γη». Κάτι παρόμοιο λέει ένα τροπάριο της Εκκλησίας μας:  «’Εν τῷ ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης σου, ἐν οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν». Δηλαδή: Όταν στεκόμαστε στον ναό και απολαμβάνουμε τη δόξα Σου, νομίζουμε ότι βρισκόμαστε στον ουρανό. Αφήνουμε τα γήινα και στρεφόμαστε προς τα ουράνια.