Επιτέλους… διάλειμμα! Δεν λέω, καλός ο καινούργιος μαθηματικός, αλλά πολλή… πίεση: «Γράψτε την άσκηση από τον πίνακα…», «Μη μιλάτε…», «Για προσπαθήστε όλοι να φτάσετε στη λύση…» και άλλα πολλά…
Έφτασε όμως η στιγμή του… γλυκού κουδουνιού! Ένα ολόκληρο τέταρτο της ώρας, δικό μου. Για να κάνω ό,τι θέλω! «Ό,τι θέλω»;
Όλα μού επιτρέπονται, όλα όμως δεν είναι προς το συμφέρον μου. Όλα μού επιτρέπονται, εγώ όμως δεν θα αφήσω τίποτε να με κυριεύσει» έλεγε ο απόστολος Παύλος στους Κορινθίους (Α΄Κορ. στ’ 12).
Θα ξεκουραστώ, θα γελάσω, θα παίξω, θα φάω, αλλά χωρίς να βλάψω και χωρίς να βλαφτώ. Όχι από φόβο μην τυχόν και πέσω στην αντίληψη του εφημερεύοντα καθηγητή, αλλά επειδή μου το ζητάς Εσύ:
Ελάτε οι ευλογημένοι από τον Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που σας έχει ετοιμαστεί απ’ την αρχή του κόσμου. Γιατί πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και μ’ επισκεφθήκατε, φυλακισμένος κι ήρθατε να με δείτε…» (Ματθ. κε’ 34-36).
Και για δες που το προαύλιο είναι γεμάτο ευκαιρίες χαράς, ευκαιρίες συνάντησης μ’ Εσένα. Να, ο συμμαθητής μου που ήρθε φέτος πρώτη χρονιά στο σχολείο μας, «ξένος» και αρκετά μοναχικός, περιμένει μια φιλόξενη «καλημέρα», ένα ζεστό καλωσόρισμα.
Να κι ο Γιάννης που δεν τα πολυκαταφέρνει στο μπάσκετ, «διψά» για λίγο παιχνίδι στο «μονό» που σκαρώνουμε βιαστικά σε κάθε διάλειμμα. Όλο δίπλα στις γραμμές τριγυρνάει. Θα του δώσω διακριτικά τη θέση μου.
Κι ο Δημήτρης που ποτέ δεν πλησιάζει το κυλικείο, αλλά μόνο πίνει νερό από τις βρύσες, πέταξε από τη χαρά του προχθές που του πρότεινα να μοιραστούμε το κολατσιό μου.
Διάλειμμα: «η ώρα του παιδιού», το «αγαπημένο μου… μάθημα», αλλά και η ευκαιρία να συναντήσω τον Χριστό στα πρόσωπα των άλλων.
Και όταν μετά από αυτό το «υπερπολύτιμο» τεταρτάκι, ακουστεί το… κουδούνι για μάθημα, ας «χωρέσω» μια μικρή προσευχή ανεβαίνοντας τις σκάλες: «Χριστέ μου, Σ’ ευχαριστώ που βρεθήκαμε για λίγο μαζί. Σ’ ευχαριστώ που το διάλειμμά μου έγινε ευκαιρία να πάρω μια μικρή γεύση από το… «προαύλιο του Ουρανού». Μείνε κοντά μου ή μάλλον βοήθησέ με να μείνω κοντά Σου και την ώρα του μαθήματος που ξεκινά σε λίγο».
Close