Ο Αχυρώνας του Λιοπετρίου

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1958, σε έναν αχυρώνα στο χωριό Λιοπέτρι, νότια της Αμμοχώστου, τέσσερεις αγωνιστές της ΕΟΚΑ, πολέμησαν γενναία ενάντια σε πλήθος Άγγλων. Επειδή οι Άγγλοι δεν κατάφεραν να τους εξουδετερώσουν, έβαλαν φωτιά στον αχυρώνα, αλλά και πάλι οι μαχητές δεν παραδόθηκαν. Επιχείρησαν ηρωική έξοδο και έπεσαν μαχόμενοι.

Οι ήρωες του Λιοπετρίου ήταν οι εξής:

Φώτης Πίττας: Το επάγγελμά του ήταν δάσκαλος, ενώ παράλληλα ήταν και κατηχητής. Τον Ιανουάριο του 1957 είχε συλληφθεί από τους Άγγλους και είχε βασανιστεί σκληρά, αλλά αργότερα κατάφερε να δραπευτεύσει και να επιστρέψει στον αγώνα.

Χρήστος Σαμάρας: Ήταν κτηνοτρόφος και γεωργός. Για οικονομικούς λόγους, κατάφερε να πάει μόνο μέχρι τη Δ’ Δημοτικού, αλλά συμπλήρωνε μόνος του τη μόρφωσή του με πολλή μελέτη της Αγίας Γραφής και της Ελληνικής Ιστορίας, ενώ ήταν και ιεροψάλτης και καθοδηγητής της ιεραποστολικής κίνησης στο Λιοπέτρι και στη γύρω περιοχή.

Ανδρέας Κάρυος: Ήταν γεωργός και είχε τελειώσει μόνο το Δημοτικό Σχολείο. Με πολλή προσωπική μελέτη είχε καταφέρει να αποκτήσει πολλές γνώσεις στα Αγγλικά και στη Λογιστική, ενώ είχε και πολύ καλή θεολογική κατάρτιση και μάλιστα ήταν υπεύθυνος Κύκλου μελέτης Αγίας Γραφής. Είχε συλληφθεί και αυτός από τους Άγγλους και είχε βασανιστεί σκληρά, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει, μαζί με τον Φώτη Πίττα, και να επιστρέψει στον αγώνα.

Ηλίας Παπακυριακού: Προτού τελειώσει το (εξατάξιο τότε) Γυμνάσιο κατετάγη στην ΕΟΚΑ. Όταν ο αδελφός του τού πρότεινε να σπουδάσει, η απάντησή του ήταν: «Όχι, τώρα που οι περισσότεροι συνεργάτες μου έχουν συλληφθεί! Η οργάνωση με χρειάζεται περισσότερο. Αργότερα, αν με το καλό τελειώσουμε και ζούμε, τότε θα πάω για σπουδές».

Από αριστερά: Χρήστος Σαμάρας, Ηλίας Παπακυριακού, Φώτης Πίττας, Ανδρέας Κάρυος.