Στυλιανός Λένας

Στυλιανός Λένας (1932-1957)

            Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1932 στα Χανδριά στους πρόποδες της ΜαδαρήςΕντάχθηκε στην ΟΧΕΝ το 1947. Συνδέθηκε με την ΕΟΚΑ από πολύ νωρίς και συγκεκριμένα με την ομάδα Αυξεντίου, ενώ ως μηχανουργός ειδικεύτηκε στην κατασκευή βομβών. Όταν οι Άγγλοι πήγαν στο μηχανουργείο του για να τον συλλάβουν, διέφυγε στο βουνό. Ακολούθησε η επικήρυξή του αντί του ποσού των 5.000 κυπριακών λιρών.

            Ο Λένας πίστευε ακράδαντα στην πρόνοια του Θεού, δηλαδή ότι ο Θεός θα βάλει το χέρι του και θα βοηθήσει τον ίδιο, αλλά και όλον συνολικά τον κυπριακό αγώνα. Κάποια μέρα οι στρατιώτες της Βρετανίας είχαν κυκλώσει το χωριό του. Ο ίδιος κινδύνευε, αλλά δεν έχασε το θάρρος του. Ετοιμάσθηκε βιαστικά και ξεκίνησε να φύγει. Είπε στο χωρικό σύνδεσμο να προχωρήσει μπροστά, πηγαίνοντας δήθεν στο χωράφι του. Ο Λένας ακολουθούσε σε μικρή απόσταση. Καθώς προχωρούσαν, ο χωρικός με το φτυάρι ξερόβηξε. Ήταν το σύνθημα ότι συνάντησε Βρετανούς. Ο Λένας ψύχραιμος λοξοδρόμησε αθόρυβα και ξάπλωσε σε ένα κοντινό χωράφι, φυτεμένο με πατάτες. Ένας στρατιώτης πλησίασε την κρυψώνα του Λένα περίπου στα 20 μέτρα, αλλά θεώρησε σκόπιμο να μείνει εκεί. Στάθηκε ακίνητος με το όπλο στο χέρι, μην τυχόν δραπετεύσουν οι άνδρες της ΕΟΚΑ. Άθελά του έγινε φρουρός του Λένα, μέχρι το απόγευμα, που έληξε ο αποκλεισμός του χωριού. Ο Λένας σηκώθηκε, έκανε τον σταυρό του, κοιτάχθηκε, λες και ξύπνησε από όνειρο. Δεν πίστευε στα μάτια του, πίστεψε όμως στο θαύμα.

            Τα ξημερώματα της 18ης Φεβρουαρίου του 1957, ο Λένας τραυματίστηκε σε μάχη που δόθηκε με πολυάριθμο στρατό κατοχής, στην Ποταμίτισσα Λεμεσού. Μεταφέρθηκε στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου της Λεμεσού, όπου νοσηλεύτηκε επί 39 ημέρες, ενώ παράλληλα οι Άγγλοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς, με διάφορα βασανιστήρια, να του αποσπάσουν πληροφορίες για την ΕΟΚΑ. Απεβίωσε το απόγευμα της 28ης Μαρτίου του 1957 στα χέρια του πατέρα του, σε ηλικία 24 ετών. Οι Βρετανοί αρνήθηκαν να δώσουν την σωρό στην οικογένειά του για την κηδεία, για να μην ξεσπάσουν ταραχές. Κηδεύτηκε στα «Φυλακισμένα Μνήματα», δίπλα από το μνήμα του Ανδρέα Δημητρίου.