Έχουμε μπει, πλέον, στη Σαρακοστή των Χριστουγέννων.
Μία ακόμη περίοδος που έχει ορίσει η Εκκλησία μας, για να μας δώσει την ευκαιρία να εξετάσουμε βαθύτερα τον εαυτό μας και τη ζωή μας. Η πλειοψηφία των ανθρώπων θεωρεί πως τα Χριστούγεννα είναι «η γιορτή της αγάπης». Αυτό είναι αλήθεια. Πώς αντιλαμβάνεται, όμως, ο καθένας την αγάπη;
Ας πάμε με τη φαντασία μας στο εξής σενάριο: Έστω ότι βοηθήσαμε τη μητέρα μας σε κάποιες από τις δουλειές του σπιτιού και την ελαφρύναμε από τις υποχρεώσεις της. Θα περιμέναμε αντάλλαγμα (χρήματα, αναγνώριση) για την καλή μας πράξη, αν σκεφτούμε ότι αφιερώσαμε αρκετό χρόνο, κόπο κ.ο.κ.; Ο καθημερινός άνθρωπος, καλώς ή κακώς, θέλει να αναγνωρίζεται και να ανταμείβεται ο κόπος του. Θέλει η αμοιβή του να έρθει γρήγορα και αυτή να φαίνεται και στους γύρω του.
Παρόλα αυτά, η χαρά και το οποιοδήποτε οικονομικό όφελος που θα προκύψει από αυτή μας τη συμπεριφορά θα είναι πρόσκαιρο. Σε όλη αυτή την ιστορία σκεφτόμαστε τον εαυτό μας και έχουμε «διαγράψει» εντελώς τον Θεό. Αυτόν που μας δημιούργησε, Αυτόν που σταυρώθηκε για εμάς και Αυτόν που σε λίγες μέρες θα έρθει να ξαναγεννηθεί στις καρδιές μας. Ο Θεός, στέλνοντας τον Υιό του, έκανε τη μεγαλύτερη θυσία, για να μπορέσουμε να σωθούμε εμείς, οι άνθρωποι. Αυτός, βέβαια, δε ζήτησε ποτέ τίποτα ως αντάλλαγμα. Αντιθέτως, μας έδωσε ξεκάθαρες εντολές για τη σωτηρία μας, όπως βλέπουμε και στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη:
Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; (Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κερδίσω την αιώνια ζωή;)
Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. (Ν’ αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου και μ’ όλη την ψυχή σου, μ’ όλη τη δύναμή σου και μ’ όλον τον νου σου· και τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου)
(Κατά Λουκάν, κεφ. ι’, 25-27)
Ο Θεός μας αγαπάει και αυτό έχει προτρέψει να κάνουμε κι εμείς. Ζώντας στο Κατηχητικό σχολείο, έχουμε πολλές ευκαιρίες, για να μάθουμε να αγαπάμε και να κάνουμε την αγάπη πράξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Δέμα της Αγάπης. Μαζεύουμε τρόφιμα, τα τοποθετούμε σε κούτες, για να τα συσκευάσουμε και τα πηγαίνουμε σε οικογένειες με μεγάλη ανάγκη. Υπάρχει δυσκολία σε αυτό; Μάλλον όχι.
Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού. Απλή, αθόρυβη και γεμίζει με άπλετη χαρά τον καθένα που προσπαθεί να τη ζήσει.
Να μην επιδιώκουμε τα «μπράβο» του κόσμου. Να μη μας ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, αλλά η γνώμη του Χριστού, καθώς Αυτός μας έχει ανοίξει τον δρόμο για την αιώνια ζωή και Αυτός θα μας βάλει μέσα.