Ο Αρχιεπίσκοπος Λουκάς, Άγιος ποιμένας και ιατρός χειρουργός, έζησε μια ζωή γεμάτη νόημα και προσφορά, δείχνοντας πως με πίστη και αγάπη ο άνθρωπος μπορεί να καρποφορήσει, ο καθένας σύμφωνα με τα χαρίσματα που του δόθηκαν.
Σπούδασε ζωγραφική, αργότερα την ιατρική επιστήμη, έγινε κληρικός και αρχιερέας και όλα αυτά τα ασκούσε με τη μέγιστη συνέπεια και την απόλυτη αίσθηση του καθήκοντος, όντας ταυτόχρονα οικογενειάρχης με τέσσερα παιδιά.
«Δεν μπορώ να διαχωρίσω την ιατρική από την ιεροσύνη.
Και τα δύο είναι διακονία αγάπης προς τον άνθρωπο.»
Ο αριθμός των χειρουργικών επεμβάσεων που εκτελούσε σε μια μέρα έμοιαζε εξωπραγματικός, το ποσοστό επιτυχίας τους το ίδιο. Έβλεπε τους ασθενείς όχι σαν έναν αριθμό αλλά ως εικόνες του Θεού, γι’ αυτό και ό,τι έκανε, το έκανε με τη μέγιστη υπευθυνότητα.
«Οι εγχειρήσεις του ήταν ένα πραγματικό σχολείο. Είχε τη συνήθεια να χειρουργεί, θα μπορούσε να πει κανείς, φωναχτά, εξηγώντας στους παρευρισκόμενους γιατρούς και φοιτητές τι βρισκόταν κάτω από το απόστημα που άνοιγε εκείνη τη στιγμή, ποια είναι τα αγγεία, ποια νεύρα βρίσκονταν βαθύτερα από τη θέση που είναι το σημείο που ακουμπούσε το νυστέρι …»
«…Περνούσε ώρες ατελείωτες στο χειρουργείο και στη συνέχεια στεκόταν στο αναλόγιο, εξαντλημένος σωματικά αλλά ακλόνητος στο καθήκον του.»
Παρά τους επαίνους παρέμενε ταπεινός και μπροστά στα εγκωμιαστικά σχόλια απαντούσε ότι υπάρχουν πολλοί ιατροί και κληρικοί, ανώτεροι από αυτόν.
Εξαιτίας της ακλόνητης πίστης του στον Θεό, πέρα από τη δόξα και την τιμή, γνώρισε και την αμφισβήτηση, τη συκοφαντία, τον διωγμό, τη φυλάκιση και την εξορία από το τότε αθεϊστικό καθεστώς· παρά ταύτα, δε λύγισε.
Προς το τέλος της ζωής του έφτασε να πει «Η ζωή μου ήταν γεμάτη εργασία, πόνο και ευθύνη. Όμως ποτέ δε σκέφτηκα να εγκαταλείψω το καθήκον μου».
Ένας άνθρωπος με πολλά τάλαντα, πάνω στα οποία εργάστηκε σκληρά προς δόξα Θεού και για τη διακονία του συνανθρώπου. Για τον λόγο αυτό και για πολλούς άλλους, η Εκκλησία μας τον κατέταξε ανάμεσα στους Αγίους της και σ’ εμάς δε μένει παρά να του μοιάσουμε στην πίστη, στην εργατικότητα, στην ταπείνωση, στην υπομονή στις δοκιμασίες και στην προσφορά αγάπης προς τον πλησίον.