Κάθε καλοκαίρι οι πυρκαγιές αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες απειλές για το φυσικό περιβάλλον. Χιλιάδες στρέμματα δάσους καταστρέφονται, ζώα χάνουν το φυσικό τους καταφύγιο, άνθρωποι κινδυνεύουν και ολόκληρες περιοχές αλλάζουν για πάντα.
Η φωτιά, όταν ξεφεύγει από τον έλεγχο, φέρνει την καταστροφή και τον πόνο. Ωστόσο, η έννοια της φωτιάς ή της φλόγας δεν έχει πάντοτε αρνητικό νόημα. Για αιώνες η φωτιά για τον άνθρωπο ήταν το μόνο μέσο φωτισμού, ζεστασιάς και προστασίας από τους κινδύνους της νύχτας. Στη χριστιανική πίστη η φλόγα συμβολίζει επίσης την αγάπη, την ελπίδα και τη ζωντανή παρουσία του Θεού στην καρδιά μας.
Αυτή η φλόγα καίει μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Δεν καταστρέφει, αλλά φωτίζει. Είναι η φλόγα της αγάπης προς τον πλησίον. Ο ίδιος ο Χριστός είπε:
«Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου»
«Εσείς είστε το φως για τον κόσμο»
(Κατά Ματθαίον, Ε’, 14)
Καλώντας μας να γίνουμε φως με τα έργα και τη ζωή μας. Η χριστιανική φλόγα οδηγεί στη δημιουργία και στη συγχώρεση.
Όταν η καρδιά μας γεμίζει από εγωισμό, μίσος ή αδιαφορία, μοιάζει με φωτιά που καταστρέφει τα πάντα γύρω της. Όταν όμως γεμίζει από αγάπη και καλοσύνη, γίνεται σαν ένα κερί που φωτίζει χωρίς να καίει.
Εμείς, έχοντας ζήσει μία ολόκληρη χρονιά στο Κατηχητικό, μπορούμε να κρατήσουμε αναμμένη αυτή τη φλόγα μέσα μας. Να μην παρατήσουμε τον αγώνα και με το παράδειγμά μας να εμπνεύσουμε και τους άλλους.
Θα αντιμετωπίσουμε πολλές δυσκολίες, πολλούς πειρασμούς μέσα στο καλοκαίρι. Τόσο δυνατούς όσο η ένταση μίας μεγάλης πυρκαγιάς. Ας μην ξεχάσουμε όλα αυτά που ζήσαμε φέτος και να έχουμε πραγματική επαφή με τον Χριστό, μέσω της προσευχής.
Οι πυρκαγιές μάς υπενθυμίζουν πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί ένας φυσικός θησαυρός. Ο Χριστός, όμως, μας διδάσκει ότι υπάρχει μια άλλη φλόγα που αξίζει να διατηρούμε ζωντανή, τη φλόγα της αγάπης.
Ας κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, για να προστατευτούμε από αυτές τις «πυρκαγιές». Και να γυρίσουμε τον Σεπτέμβριο μαζί με τον Χριστό. Νικητές στο όνομά Του.
Καλό καλοκαίρι!