Έφτασε η ώρα των εξετάσεων. Οι μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου καλούνται να καθίσουν στα θρανία για να εξεταστούν στην ύλη των μαθημάτων. Πώς όμως αντιμετωπίζεται από τους μαθητές αυτή η περίοδος;
Κάποιοι γεμίζουν με αγωνία και ένταση για την ώρα αυτή. Θα προλάβουν άραγε να προετοιμαστούν όπως πρέπει για τις εξετάσεις; Θα μπορέσουν να βγάλουν όλη την ύλη που πρέπει να διαβάσουν; Κάποιοι θα αρκεστούν στα πιο σημαντικά, «στα sos», θεωρώντας πως είναι αρκετά για να φτάσουν στον επιθυμητό βαθμό που έχουν στοχεύσει. Κάποιοι άλλοι ίσως απορήσουν πώς πέρασε τόσο γρήγορα ο καιρός και τους βρήκε απροετοίμαστους. Θα αρκεστούν στην παρηγορητική σκέψη: «Του χρόνου θα διαβάζω περισσότερο», θα κάνουν ένα «πασάλειμμα» διαβάσματος και θα πάνε να γράψουν. Τέλος, φυσικά, είναι και αυτοί που έχουν προετοιμαστεί σωστά. Έχουν διαβάσει όλη τη χρονιά και απλά οι εξετάσεις αποτελούν μια επιβεβαίωση των γνώσεών τους.
Μοιάζουν ίσως οι εξετάσεις με έναν μαραθώνιο. Το στάδιο και οι χιλιομετρικές αποστάσεις παραμένουν σταθερά, το μόνο που αλλάζει είναι το πότε αποφασίζει κάποιος αθλητής να τρέξει. Κάποιοι, από την πρώτη ώρα. Ορισμένοι, ώρες αργότερα. Και κάποιοι, λίγο πριν τη λήξη των αγώνων. Το ίδιο συμβαίνει και με τους μαθητές. Η σχολική περίοδος είναι λίγο πολύ η ίδια. Η εξεταστική περίοδος είναι ένα σίγουρο γεγονός. Αυτό που αλλάζει είναι πότε παίρνει απόφαση ο κάθε μαθητής να ξεκινήσει τον «αγώνα» της μελέτης του.
Το ίδιο περίπου είναι και η πνευματική ζωή. Ο χριστιανός καθημερινά δίνει τις δικές του εξετάσεις.
Η ύλη είναι εκείνα που έμαθε μέσα στο Κατηχητικό, μέσα στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, εκείνα που του εμπιστεύθηκε μέσα στην καρδιά του ο Κύριος την ώρα της προσευχής και της μελέτης του. Αυτά καλείται να τα επιβεβαιώνει καθημερινά. Να τα κάνει πράξη. Να αποδεικνύει μέσα από τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τις θλίψεις και τις αδικίες της ημέρας ότι είναι «διαβασμένος». Ότι έχει μαθητεύσει κοντά στον Χριστό, ότι είναι δικός Του μαθητής και Τον θεωρεί Κύριο της ζωής του και Πατέρα του.
Και αν οι ημέρες της σχολικής περιόδου είναι οι ίδιες για όλους τους μαθητές, οι μέρες της ζωής του κάθε ανθρώπου δεν είναι οι ίδιες. Το τέρμα δεν είναι γνωστό. Είναι λοιπόν μεγάλη παγίδα εδώ η σκέψη της αυριανής ημέρας. «Ξεκινώ από αύριο». Οφείλουμε να ξεκινάμε από σήμερα. Την κάθε μέρα να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να δείξουμε την αγάπη μας στον Θεό και στους ανθρώπους γύρω μας. Ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι για τις τελικές εξετάσεις. Για την ημέρα που θα σταθούμε απέναντί Του. Τότε ο Κύριος «θα εξετάσει τα γραπτά» όλων των ανθρώπων. Τις πράξεις, τα λόγια, τις σκέψεις μας. Εκεί κρίνεται το αιώνιο μέλλον μας. Η αιώνια παρουσία μας κοντά στον Θεό. Σε εκείνες λοιπόν τις εξετάσεις πρέπει οπωσδήποτε να πετύχουμε. Καλή, λοιπόν, καθημερινή προετοιμασία από σήμερα.