Είναι το τέλος του πρώτου τετραμήνου στο σχολείο. Τα διαγωνίσματα είναι πολλά.

Ορισμένες φορές νιώθω πως είναι ατελείωτα. Για κάθε μάθημα διαβάζω αρκετή ώρα. Συχνά, όμως, πιάνω τον εαυτό μου να τεμπελιάζει και να κοιτάει το ρολόι. Έχω την αίσθηση ότι θα τα καταφέρω εύκολα, ότι έχω χρόνο. Περνάει ο χρόνος και αποτέλεσμα μηδέν. Δεν έχω κάνει καμία πρόοδο. Αρχίζω και αγχώνομαι. Θα τα καταφέρω; Θα ολοκληρώσω επιτυχώς τα μαθήματά μου;

Είμαι στο Κατηχητικό σχολείο εδώ και χρόνια. Πάντα άκουγα στις συναντήσεις μας να αξιοποιώ τον χρόνο μου και να μην τον σπαταλάω. Είναι ένας στόχος που είχαμε βάλει κιόλας με τους φίλους μου από την αίθουσα. Είναι δυνατόν ένας χριστιανός, που θέλει να μοιάσει στον Χριστό, να σπαταλάει τον χρόνο του;

Είναι δύσκολο, όμως, να τα καταφέρω. Δεν έχω πειστεί ότι είναι εφικτό. Σκέφτηκα, αργότερα, μια κουβέντα που άκουσα στο Κατηχητικό: «Αν ψάχνετε για ανθρώπους που τα έχουν καταφέρει να είναι στη ζωή τους με τον Χριστό, κοιτάξτε τις ζωές των Αγίων». Ας ρίξω μια ματιά στο συναξάρι των ημερών.

Βλέπω όλες τις εορτές του Ιανουαρίου. Υπάρχει όμως μία που μου προκαλεί έντονα το ενδιαφέρον. Αυτή των Τριών Ιεραρχών. Μεγάλες προσωπικότητες. Άνθρωποι που άλλαξαν τους γύρω τους. Αποτέλεσαν λαμπρά παραδείγματα για όλους. Οι προστάτες των μαθητών. Και εμένα δηλαδή!

Όλοι τους ήταν φοβερά σπουδαγμένοι. Γεμάτη ευφυία και γνώση, σπούδασαν πολλές επιστήμες και τις χρησιμοποίησαν στο έργο του Χριστού. Δεν τις κράτησαν για τον εαυτό τους. Θυσίασαν τη δική τους δόξα, για να γνωρίσουν οι άνθρωποι τον Χριστό και να στηριχθούν στην πίστη. Ό,τι πέτυχαν το έκαναν με υπομονή, εργατικότητα και εμπιστοσύνη στον Χριστό. Η εκκλησία μας, μέχρι σήμερα, τους τιμάει και η μορφή τους εμπνέει όλους τους χριστιανούς.

Πώς θα ήταν όμως τα πράγματα αν αυτοί κοίταγαν το ρολόι, όπως και εγώ; Πολλοί άνθρωποι δεν θα είχαν πιστέψει. Μπορεί και εγώ ο ίδιος να μην είχα αυτή την πίστη σήμερα. Να μην υπήρχε το Κατηχητικό, το οποίο με βοηθάει και με στηρίζει στη ζωή μου. Γι’ αυτό, εκείνο που μπορώ να κάνω είναι να παρακαλέσω τον Θεό στην προσευχή μου να με βοηθήσει. Να αξιοποιήσω κάθε δευτερόλεπτο ζωής που μου δίνει σε αυτή τη γη. Όσες γνώσεις και αν αποκτήσω, να τις χρησιμοποιήσω για τη δόξα Εκείνου. Και όπως λέει και σε έναν ψαλμό:

«…τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον»

…τα βιοποριστικά μας έργα ευόδωσέ τα (κάνε να πάνε καλά), Κύριε για να συντελούν προς ωφέλεια δική μας και των γύρω μας

(Ψαλμός 89)