Ο άγιος Ιερώνυμος προσευχόταν μια νύχτα των Χριστουγέννων γονατιστός μέσα στο σπήλαιο της Βηθλεέμ, όπου πριν από αρκετά χρόνια είχε γεννηθεί ο Χριστός.
Δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του. Ο νους του πήγαινε στους Μάγους, που μια τέτοια νύχτα, είχαν φέρει στον νεογέννητο Θεό τόσα δώρα πλούσια και βασιλικά. Και έλεγε:
– Άγιο Βρέφος, τι δώρο να Σου κάνω εγώ, ο πάμφτωχος, ο δυστυχής; Δεν έχω τίποτα.
Και ο Κύριος του είπε:
– Κι όμως μπορείς, Ιερώνυμε, να μου χαρίσεις κάτι.
– Τι, Άγιο Βρέφος; ρώτησε με λαχτάρα ο Άγιος. Τι μπορώ να Σου χαρίσω;
– Τις αμαρτίες σου Ιερώνυμε, του απαντά ο Κύριος.
Έτσι και σήμερα, αυτό είναι που επιθυμεί ο Χριστός ως δώρο από εμάς για να ζήσουμε αληθινά Χριστούγεννα.
Όπως ο πατέρας θέλει το παιδί του ευτυχισμένο, έτσι και ο ουράνιος Πατέρας μας, θέλει να ζούμε χαρούμενοι, απαλλαγμένοι από τις αμαρτίες που μας αφαιρούν τη χαρά. Ας Του δωρίσουμε ταπεινά τις δικές μας αμαρτίες και Εκείνος θα μας ελαφρύνει από το βάρος τους. Η ζωή μας τότε θα γεμίσει από αληθινή χαρά, διότι θα έχουμε ενωθεί με τον Ουράνιο Πατέρα μας.