1) Ποιες αρετές βοηθούν σε μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή;
Η ευτυχισμένη, αρμονική οικογενειακή ζωή τροφοδοτείται από τις αρετές των μελών της. Είναι αναγκαία η αγάπη μεταξύ των μελών της, ο σεβασμός, η συγχωρητικότητα, η ταπεινοφροσύνη, η υπομονή. Όλα αυτά δεν είναι κανόνες, αλλά είναι όμορφο να πηγάζουν από την καλλιεργημένη ψυχή μας.
2) Νιώθω ότι δεν με σέβονται μέσα στην οικογένεια.
Μεγαλώνοντας αναπτύσσουμε την προσωπικότητά μας και θέλουμε οι άλλοι να μας εκτιμούν και να μας σέβονται. Οι γονείς έχουν πολλές φορές την τάση να μας θεωρούν μικρά παιδιά και να μας αντιμετωπίζουν υπερπροστατευτικά. Ας τους δώσουμε λίγο χρόνο να καταλάβουν ότι δεν είμαστε πια μικροί. Μα χρειάζεται επίσης να δείξουμε ότι μπορούν να μας εμπιστεύονται, με τη συμπεριφορά μας και τις πράξεις μας. Αν δείχνουμε υπευθυνότητα στις υποχρεώσεις μας, αν αποδεικνύουμε ότι έχουμε στόχο και προσανατολισμό στη ζωή μας, αν τα λόγια μας συμβαδίζουν με τα έργα μας, τότε θα κερδίσουμε τον σεβασμό των άλλων.
Κάποιες φορές μάς βολεύει να είμαστε «μικροί», για να αποφεύγουμε τις ευθύνες και άλλες θέλουμε να είμαστε «μεγάλοι», για να ικανοποιούνται οι επιθυμίες μας. Αυτό είναι εγωιστικό και ανώριμο. Ο σεβασμός δεν επιβάλλεται, κερδίζεται.
3) Θυμώνω, όταν νιώθω ότι αδικούμαι από κάποιο μέλος της οικογένειάς μου.
Η αίσθηση της αδικίας πικραίνει την καρδιά. Ιδιαίτερα, όταν η αδικία πηγάζει από τα αγαπημένα μας πρόσωπα, η στενοχώρια είναι μεγαλύτερη. Πριν θυμώσουμε ή παρασυρθούμε σε πικρά λόγια, εκδηλώσεις του θυμού ή κακές, μελαγχολικές σκέψεις, ας ανακτήσουμε την ψυχραιμία μας και ας σκεφτούμε. Ας προσπαθήσουμε να μπούμε στη θέση του άλλου και να δούμε την κατάσταση από την πλευρά του. Τις περισσότερες φορές θα διαπιστώσουμε ότι κι ο γονιός μας ή ο αδελφός μας έχει δίκιο και δρα ή μιλά από αγάπη. Απλώς βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Είναι τότε ευκαιρία να κουβεντιάσουμε και να του εξηγήσουμε τη δική μας στάση. Αν δεν μαλώσουμε και δεν ανταλλάξουμε άσχημα λόγια, θα μπορέσουμε να συνεννοηθούμε.
Μα ακόμη κι αν υπάρχει αδικία, ας συγχωρήσουμε το μέλος της οικογένειάς μας. Ας δούμε τη στάση του ως μία ευκαιρία, για να γίνουμε πιο ταπεινοί. Ας προσευχηθούμε στον Χριστό να τον φωτίσει να καταλάβει το λάθος του και να γαληνέψει και τη δική μας καρδιά.
4) Οι τσακωμοί στο σπίτι είναι κουραστικοί.
Όση αγάπη κι αν υπάρχει μεταξύ των μελών μιας οικογένειας, η συμβίωση δεν είναι εύκολη, γιατί ο καθένας κουβαλά τον εγωισμό του. Ας προσπαθούμε να μη δίνουμε αφορμές για τσακωμούς υποχωρώντας, περιορίζοντας την ικανοποίηση των επιθυμιών μας, δικαιολογώντας τους άλλους. Έτσι θα είμαστε ειρηνοποιοί μέσα στην οικογένειά μας και θα βοηθήσουμε και τους άλλους να διατηρούν τη γαλήνη του σπιτιού. Με την προσευχή και τον αγώνα όλων, θα κυριαρχεί στο σπίτι ο Βασιλιάς της ειρήνης, ο Χριστός.