Ρώτησαν κάποτε τον πυρπολητή Κανάρη, εκείνον τον σεμνό ήρωα του ’21, που αργότερα έγινε ναύαρχος, υπουργός και πρωθυπουργός, για το κάψιμο της τουρκικής ναυαρχίδας στο λιμάνι της Χίου:
– Πώς τον έκανες τον άθλο, Ναύαρχε;
Κι αυτός απάντησε:
– Να, ξύπνησα εκείνο το πρωί και είπα: «Απόψε, Κωνσταντή, θα πεθάνεις για την Ελλάδα!».
Σε αυτή την αυτοθυσία βρισκόταν η ηθική δύναμή του. Η ιστορική, η αμετάκλητη απόφασή του τον έριξε στην ελληνική θάλασσα, όπλισε τα στιβαρά του χέρια, άναψε τον δαυλό, έκαψε τον τουρκικό στόλο κι έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων ναυτικών.