Νοέμβριος 1940. Η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Τα χρυσά γράμματα του ένδοξου έπους στα ελληνοαλβανικά σύνορα έχουν ξεκινήσει να γράφονται ανεξίτηλα στις σελίδες της ιστορίας. Όλος ο ελληνισμός με μια ανάσα αγωνιά για την έκβαση του αγώνα. Σε κάθε χωριό, σε κάθε πόλη, σε κάθε νησί οι Έλληνες μαζεύονται γύρω από το ραδιόφωνο και γεμίζουν υπερηφάνεια.
Ένα τέτοιο νησί είναι και η Κύπρος. Μπορεί να βρίσκεται μακριά, υπόδουλη στους Άγγλους, αλλά η καρδιά της χτυπάει στη μητέρα Ελλάδα. Σαν την ξενιτεμένη κόρη που πάντα αναζητά να γυρίσει στη μητρική αγκαλιά. Εκεί, λοιπόν, σε ένα σπίτι στη Λευκωσία καθορίζεται το μέλλον της Κύπρου.
Στον βαρύ εκείνο Νοέμβρη του 1940, τέσσερεις άνδρες ακούν με προσοχή από το ραδιόφωνο τον αγώνα για την ελευθερία στα ελληνοαλβανικά βουνά. Και οραματίζονται τη δική τους ελευθερία, την ελευθερία της Κύπρου. Επαναστατικά κινήματα είχαν γίνει στην Κύπρο και στο παρελθόν, αλλά όλα ήταν αποτυχημένα. Τότε ένας από αυτούς παίρνει τον λόγο:
Αγαπητοί μου. Χωρίς την πίστη του Χριστού στις καρδιές, χωρίς ψυχές φλογερές δεν μπορούν να ευοδωθούν αγώνες που χρειάζονται θυσίες. Θέλετε οι Κύπριοι ελευθερία και Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα; Πρέπει πρώτα να φτιάξετε ανθρώπους. Ακούτε, αδελφοί μου; Πρέπει πρώτα να φτιάξετε ανθρώπους. Μια χούφτα ανθρώπους!».
Ανάμεσα στους άνδρες βρίσκεται ένας νέος ιερέας, με αγνή πίστη στον Χριστό και αγάπη στην πατρίδα. Στο άκουσμα αυτών των λόγων ξυπνά μέσα του μία φλόγα που δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ.
Σαν μελίσσι ηχούν στα αυτιά του τα λόγια εκείνα: «Πρέπει να φτιάξουμε ανθρώπους».
Και παίρνει την απόφαση να φτιάξει τους ανθρώπους που θα αγωνίζονται για την ελευθερία της Κύπρου. Το όνομά του Σταύρος Παπαγαθαγγέλου ή, όπως έμεινε στη συνείδηση του κυπριακού λαού, Παπασταύρος, ο μπουρλοτιέρης των ψυχών, ο εμπνευστής των αγωνιστών της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών, της ΕΟΚΑ.
Ξεκινά αμέσως το χριστιανικό έργο από τα παιδιά. Ιδρύει Κατηχητικά Σχολεία, τα πνευματικά εργαστήρια απ’ όπου πρόκειται να ξεπηδήσουν οι μελλοντικοί αγωνιστές της Κύπρου.
Γιατί ήξερε ότι μόνο μέσα από τη χριστιανική νεολαία θα βγουν οι επόμενοι ήρωες. Μόνο όποιος έχει μέσα του τη φλόγα του Χριστού, διψά πραγματικά για την ελευθερία του σώματος και της ψυχής.
Τα χριστιανικά νιάτα ήταν λοιπόν οι πρωτεργάτες του Κυπριακού αγώνα…
Close