«Χριστός Ανέστη!»
Με αυτόν τον τρόπο χαιρετούσε τους συμμαθητές του και τους καθηγητές κάθε φορά που πήγαινε στο σχολείο για 40 ημέρες μετά το Πάσχα.
Κάποια μέρα, λοιπόν, του λέει ένας φίλος του:
«Καλά, βρε Γιώργο, δε βαρέθηκες επί 40 μέρες να μας λες «Χριστός Ανέστη» και «Χριστός Ανέστη»;»
Και η απάντηση του παιδιού ήταν η εξής:
Πες πως εγώ βαρέθηκα – που δε βαρέθηκα με τίποτα – εσείς δε βαρεθήκατε επί 365 μέρες τον χρόνο να λέτε «καλημέρα» και «καλημέρα» που δεν είναι και σίγουρο ότι θα είναι και καλή, ενώ το «Χριστός Ανέστη» έχει τη σιγουριά της αιωνιότητας…
Χριστός Ανέστη! Δεν είναι ένας απλός χαιρετισμός. Είναι ο τρόπος και ο σκοπός της ζωής σου. Φρόντισε, το σπουδαιότερο μήνυμα, το μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού να το μεταδώσεις στους άλλους όχι μόνο με τα λόγια σου, αλλά και με το παράδειγμά σου.
Αληθώς Ανέστη!