Ένα ευρωπαϊκό καραβάνι έσερνε τα κουρασμένα, αργοκίνητα βήματα του στην απέραντη και πνιγηρή αμμώδη έκταση της ερημικής Σαχάρας.
Οι ταξιδιώτες προχωρούν με μεγάλη δυσκολία. Νιώθουν τα κορμιά τους τόσο βαριά, σαν να ήταν από μολύβι… Ξαφνικά, μια συμμορία ληστών Βεδουίνων, που ήταν κρυμμένη πίσω από έναν αμμώδη λόφο, πρόβαλε τα όπλα εναντίον τους. Και ο αρχηγός της συμμορίας ζήτησε από τον οδηγό του καραβανιού να του απαντήσει στα ακόλουθα 3 ερωτήματα:
Ποιοι είστε; Από πού έρχεστε; Πού πηγαίνετε;
Αργά ή γρήγορα, τα τρία αυτά ερωτήματα προβάλλουν στη ζωή κάθε άνθρωπου ζητώντας απάντηση. Άραγε, εμείς αναρωτηθήκαμε ποτέ σοβαρά για τα ερωτήματα αυτά; Και είναι αλήθεια πως δεν υπάρχουν άλλες απαντήσεις τόσο ικανοποιητικές, όσο εκείνες που δίνει η πίστη μας. Ο Θεός είναι εκείνος που δημιούργησε τον άνθρωπο πάνω στη γη.
Αν, όμως, Εκείνος μας δημιούργησε και από Εκείνον έχουμε την προέλευσή μας, σημαίνει ότι σε Εκείνον θα ξαναγυρίσουμε. Η φύση της ψυχής μάς δείχνει ξάστερα το τέρμα μας. Η καλοσύνη, η αλήθεια, η ομορφιά την ελκύουν, έχει ακατανίκητη ροπή σε αυτά, πουθενά όμως, δεν τα συναντά τέλεια πραγματοποιημένα παρά μόνο στον Θεό.
Ο καθένας μας είναι μια ξεχωριστή έκφραση της αγάπης του Θεού. Το σώμα μας κάποια στιγμή θα πεθάνει. Βέβαια, έχουμε και μια ψυχή που ζει αιώνια! Δεν έχουμε, όμως, παρά μία και μόνη. Πρέπει, λοιπόν, να σώσουμε τη μοναδική αυτή ψυχή με κάθε μέσο! Και από τι πρέπει να τη σώσουμε; Από την αμαρτία. Και γιατί; Για την αιώνια ζωή. Τον θησαυρό που μας εμπιστεύθηκε ο Θεός, την ψυχή μας, τον φυλάμε μέσα σε πολύ εύθραυστο σκεύος, μέσα σε χιλιάδες πειρασμούς και εχθρούς που παραμονεύουν και της στήνουν ενέδρες. Πρέπει, λοιπόν, ημέρα και νύχτα να είμαστε άγρυπνοι φρουροί της. Πρέπει να φτάσει ασφαλισμένη στον προορισμό της…