Εγώ στο σχολείο
Θα συμμετέχω σε όλα;
Επιτέλους, μπαίνει σε «σειρά» το σχολείο. Άργησε φέτος να «στρώσει» το πρόγραμμα, αλλά… έστρωσε. Αύριο θα πάμε τον πρώτο περίπατο και έπεται συνέχεια…
Τι εννοείς;
Άκουσα ότι την άλλη Δευτέρα θα κάνουμε αγώνες μπάσκετ, βόλεϊ και πινγκ – πονγκ αντί για μάθημα!
Ωραία, καλά θα είναι!
Το δεκαπενταμελές ήδη ετοιμάζει τριήμερη στα Γιάννενα. Για να μαζέψουν χρήματα, θα οργανώσουν και μια χοροεσπερίδα. Μπήκαμε για τα καλά στη συνηθισμένη «σειρά» μας απ’ ό,τι φαίνεται.
Και κάπως έτσι, μπαίνουμε και στη συνηθισμένη «σειρά» των διλημμάτων. Σε ποιες εκδηλώσεις θα συμμετέχω και με ποιον τρόπο;
Κάποιες εκδηλώσεις είναι μέσα στα πλαίσια του σχολικού ωραρίου. Είναι υποχρεωτικές, καθώς παίρνουμε και παρουσίες. Υπάρχει σίγουρα ένα πιο χαλαρό και πιο ευχάριστο κλίμα σε σχέση με το μάθημα. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι θα «ξεφύγω». Το απλό αλλά τόσο ξεκάθαρο κριτήριο που ακούμε από μικρά παιδιά, θα με οδηγήσει και εδώ: «Τι θα έκανε ο Χριστός, αν ήταν ένας από τους συμμαθητές μου; Ε, αυτό θα κάνω κι εγώ». Θα παίξω, θα πάω στον περίπατο, θα παρακολουθήσω ή θα βοηθήσω στη σχολική γιορτή, αλλά χωρίς να βάλω τον Χριστό στην «άκρη». Γιατί, κακά τα ψέματα, όπου είναι ο Χριστός εκεί είναι και η χαρά.
Όσο για τις εκδηλώσεις εκείνες που δεν εντάσσονται στις υποχρεωτικές, θέλει λίγο περισσότερο προβληματισμό. Το κριτήριο παραμένει ίδιο: «Θα πήγαινε ο Χριστός σε αυτήν την εκδήλωση; Κι αν ναι, ποια θα ήταν η στάση Του;». Πρέπει να απαντήσω με απόλυτη ειλικρίνεια σε αυτό το ερώτημα, πριν αποφασίσω τι θα κάνω. Και να στηρίξω την απόφασή μου αυτήν, όσες πιέσεις κι αν δεχτώ. Ό,τι κάνω, το κάνω γιατί αγαπώ τον Χριστό και δεν θέλω να απομακρυνθώ από κοντά Του. Δεν έχω κάτι ούτε με τους συμμαθητές μου ούτε με τους καθηγητές μου ούτε με κανέναν άλλον. Απλώς, δεν θέλω να στενοχωρήσω τον καλύτερό μου Φίλο. Τον Φίλο που φροντίζει για τη χαρά μου αλλά και για το αιώνιο μέλλον μου.