Άνοιξαν και πάλι τα Κατηχητικά. Μια καινούργια χρονιά ξεκίνησε. Εκείνο που μου έκανε πολλή εντύπωση είναι ότι από την πρώτη κιόλας μέρα που ανοίξαμε, πάρα πολλά παιδιά, Γυμνασίου και Λυκείου, ήθελαν αμέσως να βρούνε κάποιον μεγαλύτερο να μιλήσουν. Για οτιδήποτε. Για το πώς πέρασαν το καλοκαίρι, εάν είχαν κάποια δυσκολία, για κάποιο άσχημο περιστατικό, για κάποιον τσακωμό κλπ. Πολλές και διαφορετικές οι περιπτώσεις. Όλες όμως με έναν κοινό παρονομαστή. Πως τα παιδιά ήθελαν να μιλήσουν και να ακούσουν.
Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια στην αίθουσα που ήμασταν μία δυνατή ηλικία, με κέφι και τακτική παρουσία. Αλλά και με προβληματισμούς και γόνιμες αμφισβητήσεις. Με απασχολούσε πολύ ένα θέμα εκείνη την περίοδο και είχα μεγάλο δίλημμα μέσα μου. Δεν ήξερα τι να κάνω, ένιωθα ότι πνιγόμουν στις σκέψεις μου. Και έτσι, αποφάσισα να ρωτήσω έναν από τους κατηχητές αν θα μπορούσαμε να τα πούμε κάποια στιγμή. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που το έκανα, που μίλησα με κάποιον από τους μεγαλύτερους. Ο τρόπος που με προσέγγισε, ο πολύτιμος χρόνος που θυσίασε για ‘μένα, η κατανόηση που έδειξε σε όσα του είπα… Δεν ξέρω γιατί δεν το είχα κάνει νωρίτερα και πιο συχνά. Ντρεπόμουν; Δεν ήθελα να εκτεθώ; Είχα το μυαλό μου εντελώς αλλού; Δεν ξέρω. Ξέρω μόνο ότι αν μπορούσα να γυρίσω πίσω στον χρόνο δε θα έχανα ούτε μια ευκαιρία να μιλήσω με κάποιον άνθρωπο που είναι κοντά μου και τον εμπιστεύομαι.
Βλέπω γύρω μου τόσους πολλούς ανθρώπους – κυρίως παιδιά- που είναι γεμάτα λογισμούς και προβληματισμούς που τους βαραίνουν. Όμως, ο Χριστός μάς είπε:
«Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς»
(Κατά Ματθαίον, Κεφ. 11, στ. 28)
Να λοιπόν, ο Χριστός μας καλεί κοντά Του για να μας ξεκουράσει! Δε λέει απλώς «βάλτε με στη ζωή σας», αλλά «ελάτε εσείς σ’ εμένα». Μας καλεί και στο Κατηχητικό και μας δίνει τόσες πολλές ευκαιρίες να Τον συναντήσουμε.
Αν, αδελφέ μου, εσύ που διαβάζεις τώρα αυτό το κείμενο, νιώθεις πως κάτι σε προβληματίζει, πως έχεις φτάσει σε ένα δίλημμα, πως οι σκέψεις είναι τόσες πολλές που δεν ξέρεις τι να τις κάνεις, αξιοποίησε αυτό το μεγάλο δώρο που μας έχει κάνει ο Χριστός, το Κατηχητικό! Έχουμε το φοβερό προνόμιο να μπορούμε οποτεδήποτε θελήσουμε, για ό,τι κι αν μας απασχολεί, να μιλήσουμε σε κάποιον! Σε έναν κατηχητή, στον πνευματικό.
Εδώ στο Κατηχητικό, ο Χριστός μάς περιμένει. Μας περιμένει να έρθουμε να Του μιλήσουμε, να Τον γνωρίσουμε, να ζήσουμε μαζί Του. Εδώ στο Κατηχητικό, προσωπικά, τη βρήκα αυτή την ανάπαυση. Ένιωσα πως τα βάρη που είχα πάνω μου έγιναν πιο ελαφριά. Κατάλαβα και ξέρω ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν, όποια δυσκολία και να παρουσιαστεί, μαζί με τον Χριστό και με τη συμπαράσταση όλων εκείνων των ανθρώπων που έχει τοποθετήσει δίπλα μου στον δρόμο αυτό, θα μπορέσω να συνεχίσω να βαδίζω πλάι Του.