Η ζωή του αποστόλου Παύλου χωρίζεται στην προ Χριστού και μετά Χριστόν ζωή.
Είχε ανατραφεί με τον ιουδαϊκό νόμο. Σαούλ ήταν το όνομά του. Πιστός στη θρησκεία των πατέρων του, είδε τους χριστιανούς ως μια απειλή για την πίστη του. Αρχίζει, λοιπόν, τον διωγμό ενάντια στη νέα αυτή θρησκεία θεωρώντας το ως καθήκον του ιερό προς τον Θεό. Ορμάει στα σπίτια των χριστιανών, πηγαίνει στους τόπους συγκεντρώσεών τους, τους συλλαμβάνει και τους οδηγεί στη φυλακή.
Καταδιώκει τον Χριστό ο Παύλος στο πρόσωπο των μαθητών Του. Ή μήπως όχι; Μήπως ο Χριστός καταδιώκει τον Παύλο; Εκείνος είναι τελικά που τον κυνηγάει, που επιδιώκει μια συνάντηση μαζί του, γιατί βλέπει στην καρδιά του τις αγνές του προθέσεις. Κι η ώρα αυτή έρχεται για τον Παύλο στην πορεία του προς τη Δαμασκό. Πάει να συλλάβει οπαδούς του Ναζωραίου και τελικά συλλαμβάνεται ο ίδιος στα δίχτυα της αγάπης του Θεού. Και η χάρη του Θεού μεταμορφώνει τον διώκτη σε Απόστολο των εθνών.
Ο Σαούλ βαπτίζεται και αρχίζει την αποστολική του πορεία μέχρι τα πέρατα της γης για τη δόξα του Χριστού. Θα έρθει και στην πατρίδα μας, να μας μιλήσει για τον “άγνωστο Θεό”. Υπομένει ατιμώσεις, διωγμούς, μαρτύρια για την αγάπη του Εσταυρωμένου. Η μεταμόρφωση αυτή δεν είναι εύκολη. Χρειάζεται τη χάρη του Θεού και απαιτεί προσωπικό αγώνα. Ο Απόστολος συναντάει εμπόδια, δυσκολίες, θλίβεται, γιατί δεν καταφέρνει πάντοτε να εκτελεί το θέλημα του Θεού. Το περιγράφει ο ίδιος στην προς Ρωμαίους επιστολή του: «οὐ γὰρ ὃ θέλω τοῦτο πράσσω, ἀλλ᾿ ὃ μισῶ τοῦτο ποιῶ» (Ρωμ. ζ΄ 15). Δεν κάνω, δηλαδή, αυτό που θέλω να κάνω, αλλά κάνω αυτό που μισώ.
Κι εμείς το έχουμε αισθανθεί αυτό. Έτσι δεν είναι; Πόσες φορές έχουμε λαχταρήσει πρόθυμα να εφαρμόσουμε αυτά που ζητάει από εμάς ο Θεός; Πόσες φορές έχουμε πάρει ωραίες αποφάσεις και στόχους φεύγοντας από την αίθουσά μας με σκοπό να κάνουμε πράξη αυτά που είπαμε στα μαθήματα; Πόσες φορές βγήκαμε από την εξομολόγηση με την υπόσχεση στον Θεό να μην ξαναπέσουμε στα ίδια λάθη και να μην Τον πληγώσουμε ξανά με τη συμπεριφορά μας; Τελικά, όμως, διαπιστώνουμε απογοητευμένοι ότι κάνουμε άλλα από αυτά που θέλουμε. “Θέλω, αλλά δε μπορώ”. “Το προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα” ομολογούμε ειλικρινά. Αλλά ο απ. Παύλος δεν απογοητεύεται, δεν τα παρατάει, συνεχίζει την προσπάθεια και δεν αργεί να απολαύσει τους καρπούς των κόπων του και της χάριτος του Θεού. Ποιο είναι το μυστικό του; Το μοιράζεται μαζί μας, το ανακοινώνει και σε εμάς, για να το ξέρουμε; «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ» (Φιλ. δ΄ 13). Όλα τα μπορώ χάρη στον Χριστό που με δυναμώνει.
Όποιος, λοιπόν, από εμάς λαχταρά να γίνει μιμητής του Αποστόλου, πρέπει να μάθει ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο για εκείνον που αγαπά. Που αγαπά τον Χριστό και θέλει να είναι κοντά Του. Εμπόδια θα βρίσκονται πολλά στον δρόμο του. Θα τα ξεπερνά όμως με τη βοήθεια Εκείνου, που θα βρίσκεται πάντοτε στο πλάι του.