Φτάσαμε και φέτος στο Πάσχα. Στην περίοδο που για αρκετούς είναι μια ανάσα ξεκούρασης και μια ευκαιρία να βρεθούν περισσότερο με φίλους και συγγενείς απολαμβάνοντας τον ανοιξιάτικο καιρό. Για κάποιους άλλους όμως, το Πάσχα αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο. Είναι μια περίοδος ιερή, μεγάλης σημασίας, είναι ένας σταθμός. Είναι η περίοδος που σκέψεις και συναισθήματα στρέφονται εντονότερα προς τον Κύριο. Είναι μια περίοδος που δίνεται η ευκαιρία σε όποιον θέλει, να γνωρίσει περισσότερο τον Χριστό, να Τον ακολουθήσει στις τελευταίες Του στιγμές πάνω στη γη, να Του συμπαρασταθεί στη μεγάλη θυσία Του συνειδητοποιώντας την αγάπη Του για τον κάθε άνθρωπο και κυρίως να Τον αγαπήσει αληθινά. Αυτή είναι η μεγάλη ευκαιρία που έχει κανείς στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας: να συναντήσει τον Χριστό.
Οι αφορμές για να ζήσουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα μάς δίνονταν μέχρι τώρα στο μάθημα του Κατηχητικού, σε έναν πασχαλινό κύκλο και ιδιαίτερα μέσα στον ναό την ώρα της κάθε ακολουθίας. Εκεί μαζί με φίλους αδελφικούς ερχόμασταν και παρακολουθούσαμε με κατάνυξη τους ύμνους και τα ευαγγέλια μέσα από το εγκόλπιο. Νιώσαμε την άπειρη αγάπη του Κυρίου για εμάς την ώρα που Τον αντικρίζαμε πάνω στον Σταυρό Του τη Μεγάλη Πέμπτη. Τον συνοδεύσαμε στον Επιτάφιό Του, δίνοντάς Του την υπόσχεση ότι θα είμαστε για πάντα πιστοί μαθητές Του. Αισθανθήκαμε την καρδιά μας να πλημμυρίζει από χαρά ακούγοντας το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασής Του. Πιστέψαμε πως τίποτα δεν είναι ικανό να μας φέρει απογοήτευση ή φόβο αξεπέραστο, τη στιγμή που ο Κύριος είναι ο Νικητής του θανάτου.
Άραγε θα τα ζήσουμε και φέτος όλα αυτά; Ή θα αποτελούν μια ωραία ανάμνηση; Νομίζω ότι αυτά τα ερωτήματα μάς απασχολούν όλους, προφανώς κι εσένα. Και ίσως προκαλούν λύπη ή και φόβο. Για στάσου όμως! Πήγαινε λίγο στα γεγονότα εκείνων των ημερών και μάλιστα στο πρωινό της πρώτης Κυριακής του Πάσχα. Στάσου έξω από το μνήμα του Κυρίου και δες τον άδειο τάφο, δες τη μεγάλη πέτρα που έκλεινε την είσοδο του μνήματος πέρα στην άκρη, πεταμένη σαν πετραδάκι. Και σκέψου! Είναι δυνατόν, ο Χριστός που συνέτριψε τον θάνατο και όλη εκείνη την παγωμάρα που τον ακολουθούσε, να μην το κάνει και τώρα; Είναι δυνατόν να μην πετάξει μακριά τις «πλάκες» που βαραίνουν τούτες τις ώρες τις καρδιές των ανθρώπων που Τον αναζητούν; Είναι δυνατόν, ο Χριστός που δεν Τον περιόρισε ο θάνατος, να περιοριστεί από τις τωρινές αντίξοες συνθήκες; Να είσαι σίγουρος ότι και φέτος ο Χριστός θα αναστηθεί! Ίσως να μην το φωνάξουμε όλοι μαζί στις εκκλησιές όπως παλιά, αλλά αν θέλουμε, θα ακουστεί δυνατά μέσα στις καρδιές μας. Σε κάθε δυσκολία, λοιπόν, που ορθώνεται μπροστά σου, στρέψε το βλέμμα και την ελπίδα σου στον Αναστημένο Χριστό, γιατί ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Ας ετοιμαστούμε όλοι κι ας ευχηθούμε να ακουστεί σε όλων τις καρδιές το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ το ίδιο δυνατά και ελπιδοφόρα, μα ακόμα περισσότερο γι’ αυτούς που ίσως δεν το έζησαν ποτέ άλλοτε.