Οι άγιοι μάρτυρες
Μηνάς ο Καλλικέλαδος ο Αθηναίος,
Ερμογένης και Εύγραφος
10η Δεκεμβρίου
Οι τρεις άγιοι του Χριστού μάρτυρες, Μηνάς ο Καλλικέλαδος, Ερμογένης και Εύγραφος, αγωνίστηκαν για τη χριστιανική πίστη και είχαν μαρτυρικό θάνατο στην Αλεξάνδρεια στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμίνου, φοβερού διώκτη. Ο Μηνάς ήταν Αθηναίος και από την οικογένειά του ειδωλολάτρης. Ήταν αξιωματικός στο επάγγελμα και ρήτορας χαρισματικός. Λόγω της ευγλωττίας του επονομάστηκε “καλλικέλαδος”. Όταν μορφώθηκε αρκετά, διαπίστωσε ότι η πολυθεΐα ήταν ψέμα και πλάνη. Στη μελέτη των φιλοσόφων, επίσης, δεν μπόρεσε να βρει κάτι το αληθινό. Τότε προχώρησε στη μελέτη χριστιανικών συγγραμμάτων και έπειτα του Ευαγγελίου, όπου βρήκε αυτό που τον γέμιζε ψυχικά, δηλαδή το φως και την αλήθεια. Έτσι ο Μηνάς έγινε χριστιανός.
Κάποτε προσήλθαν στον αυτοκράτορα Μαξιμίνο μερικοί Αλεξανδρινοί, για να καταγγείλουν κάποιους “άφρονες” που προσκυνούσαν έναν Εσταυρωμένο. Αργότερα ο βασιλιάς Μαξιμίνος, μη γνωρίζοντας ότι ο Μηνάς ήταν χριστιανός, τον έκανε έπαρχο Αλεξανδρείας, όπου είχαν ξεσπάσει επαναστατικές ταραχές που είχαν σχέση και με τη λατρεία των ειδώλων, για να επιβάλει την τάξη. Ο Μηνάς επανέφερε στην τάξη όλα τα άλλα θέματα, αλλά τους χριστιανούς τους ενίσχυσε ακόμη περισσότερο στη χριστιανική πίστη θεωρώντας ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να φανερώσει την πίστη του και να οδηγήσει και άλλους σε αυτήν. Προσπάθησε να πείσει τους ειδωλολάτρες ότι ο Εσταυρωμένος είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Πράγματι, με τη δεινότητα των λόγων του έφερε αρκετούς από τους ειδωλολάτρες της πόλης στο χριστιανισμό, αλλά και με το χάρισμα της θαυματοποιίας που διέθετε θεράπευσε πολλούς. Αυτό στάθηκε αφορμή να κατηγορηθεί και να οδηγηθεί στο μαρτύριο. Για τη σύλληψη και την τιμωρία του ο Μαξιμίνος έστειλε στην Αλεξάνδρεια νέο έπαρχο, τον Αθηναίο λόγιο Ερμογένη. Αυτός, τηρώντας το γράμμα του νόμου, βασάνισε σκληρά τον Μηνά και τον έκλεισε στη φυλακή, για να πεθάνει εκεί μέσα από τις πληγές του εάν δεν αρνιόταν την πίστη του.
Ο άγιος Μηνάς, παρά τα βασανιστήρια, συνέχισε να ομολογεί την πίστη του. Μετά από καιρό, όταν ο Ερμογένης έστειλε να διαπιστώσουν αν και πότε πέθανε ο Μηνάς, διαπίστωσαν ότι όχι μόνο δεν είχε πεθάνει, αλλά και ότι οι πληγές του είχαν θεραπευτεί! Τότε δημόσια τον ρώτησαν πώς έγινε αυτό. Ο Μηνάς απάντησε ότι θεραπεύτηκε την ώρα που πεσμένος στο έδαφος έψαλλε: «Εάν αντικρύσω το θάνατο, δεν θα φοβηθώ μήπως πάθω κακό, γιατί συ είσαι μαζί μου, Κύριε». Ο Ερμογένης, βλέποντας την αξιοθαύμαστη καρτερία του Μηνά και ακούγοντας τη διδασκαλία του, ασπάστηκε τη νέα πίστη, καθώς και ο Εύγραφος που ήταν γραμματέας του Μηνά. Ο βασιλιάς διέταξε να τους θανατώσουν αμέσως. Στο κοινό και φρικτό μαρτύριο των δύο αυτών αξιωματούχων του Μαξιμίνου τελευταίος ακολούθησε ο γραμματέας του Μηνά, ο Εύγραφος. Αργότερα όλους μαζί τους αποκεφάλισαν.
Ο άγιος Μηνάς είναι ο προστάτης των δημοσιογράφων.
Ἀπολυτίκιον
Ἡ καλλικέλαδος, θεόφρον γλῶσσά σου λαμπρῶς κηρύξασα Χριστοῦ τὴν σάρκωσιν, συναθλητάς σοι εὐκλεεῖς, εἰλκύσατο ἐν σταδίῳ, Μηνᾶ παμμακάριστε, ῾Ἐρμογένην τὸν ἔνδοξον καὶ τὸν θεῖον Εὔγραφον, μεθ’ ὧν χαίρων ἠγώνισαι. Καὶ νῦν τὴν Παναγίαν Τριάδα, ὑπέρ ἡμῶν ἐκδυσωπεῖτε.
Ἦχος πλ. δ’ Τὸ προσταχθέν.
Δι’ ἐγκρατείας, τῶν παθῶν τὰς πυριφλέκτους, ἀπονεκρώσαντες ὁρμὰς καὶ τὰς κινήσεις, τοῦ Χριστοῦ οἱ Μάρτυρες, ἔλαβον τὴν χάριν, τὰς νόσους ἀποδιώκειν τῶν ἀσθενῶν, καὶ ζῶντες καὶ μετὰ τέλος θαυματουργεῖν· ὄντως θαῦμα παράδοξον! ὅτι ὀστέα γυμνά, ἐκβλύζουσιν ἰάματα. Δόξα τῷ μόνῳ Θεῷ ἡμῶν.