Οι άγιοι μάρτυρες Ευλάμπιος και Ευλαμπία

10η Οκτωβρίου

Κατάγονταν από τη Νικομήδεια της Μ. Ασίας, ήταν αδέλφια και μαρτύρησαν επί Μαξιμιανού (3ος αι. μ.Χ.). Ο διωγμός κατά των χριστιανών ήταν σκληρός και ανελέητος. Γι’ αυτό, ο Ευλάμπιος και η Ευλαμπία κρύβονταν μαζί με άλλους χριστιανούς στο βουνό. Εκεί ζούσαν καλλιεργώντας την προσευχή και τη μελέτη των ιερών Γραφών. Κάποια μέρα ο Ευλάμπιος πήγε στη Νικομήδεια να προμηθευτεί τροφές. Αλλά οι ειδωλολάτρες τον αναγνώρισαν και αμέσως τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον ηγεμόνα της περιοχής Μάξιμο για να απολογηθεί. Ο Ευλάμπιος χωρίς δισταγμό ομολόγησε δημόσια την πίστη του. Ο ηγεμόνας, λόγω του νεαρού της ηλικίας, πίστευε ότι θα καταφέρει να τον πείσει να αρνηθεί την πίστη του με κολακείες, απειλές και με απάνθρωπα βασανιστήρια. Τον έβαλαν μέσα σε ειδωλολατρικό ναό για να θυσιάσει με τη βία. Ο Ευλάμπιος, όμως, διά της προσευχής συνέτριψε το είδωλο του θεού Άρη. Και ενώ άρχισαν να τον μαστιγώνουν με τον πιο απάνθρωπο τρόπο, όρμησε η αδελφή του Ευλαμπία και, αφού τον αγκάλιασε, παρακάλεσε τον Θεό να την αξιώσει να συμμαρτυρήσει με τον αδελφό της. Τα φρικτά βασανιστήρια συνεχίστηκαν και για τα δύο αδέλφια. Τους έβαλαν και τους δύο σε καζάνι με βραστό νερό, αλλά διά θαύματος αυτοί δροσίζονταν και έτσι βγήκαν σώοι και αβλαβείς. Αυτό έκανε να πιστέψουν στον Χριστό 200 ειδωλολάτρες, οι οποίοι μαζί με τον Ευλάμπιο και την Ευλαμπία αποκεφαλίστηκαν.

Ἀπολυτίκιον

Tῆς φύσεως θεσμῷ,συνημμένοι, ἐνθέως ὁμόψυχοι στεῤῥῶς, ὡς ὁμαίμονες θεῖοι, αὐτάδελφοι Μάρτυρες, ἐν ἀθλήσει ὡράθητε, ὦ Εὐλάμπιε, σὺν τῇ σεμνῇ Εὐλαμπίᾳ· ὅθεν στέφανον νικητικόν δεδεγμένοι, ἡμᾶς διασῴζετε.