Ανακομιδή ιερού λειψάνου οσίου Συμεών

του Νέου Θεολόγου

12η Μαρτίου

Ήταν από την Παφλαγονία και έζησε το 10ο αιώνα μ.Χ.. Οι γονείς του Βασίλειος και Θεοφανώ, φρόντισαν για την καλή του εκπαίδευση. Τις σπουδές του συμπλήρωσε στην Κωνσταντινούπολη με την κηδεμονία του ισχυρού θείου του στην Αυλή του αυτοκρατορικού Παλατιού.

Ο θείος του επέμεινε να τον τοποθετήσει στην υπηρεσία της Αυλής και ο Συμεών σεβάστηκε τη θέλησή του. Όταν όμως πέθανε ο θείος του άφησε την Αυλή του Παλατιού και ζήτησε να εισαχθεί στην περίφημη μονή του Στουδίου.Εκεί όμως δεν τον δέχτηκαν λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Μετά από ένα χρόνο ξαναπροσπάθησε και αυτή τη φορά τον δέχτηκαν. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον ομώνυμο προϊστάμενό του Συμεών (που ήταν από τους καλύτερους αδελφούς της μονής), με τις οδηγίες του οποίου ευδοκιμούσε στις θεολογικές μελέτες και στην πνευματική ζωή.

Κατόπιν συναντάμε τον Συμεών στη μονή του αγίου Μάμαντα, όπου πήρε το μοναχικό σχήμα και στη συνέχεια έγινε ηγούμενός της. Επειδή όμως θέλησε να επιβάλει του μοναστικούς κανόνες του Μεγάλου Βασιλείου στην εργασία, στη μελέτη, στην προσευχή και στη διατροφή, συνάντησε ζωηρή αντίδραση και παραιτήθηκε από την ηγουμενία.Έτσι αφιερώθηκε αποκλειστικά στη μελέτη και τη συγγραφή, ενώ παράλληλα έρχονταν κοντά του και μαθητές που τους προσέλκυε η θεολογική του φήμη.

Κατηγορήθηκε από τον Μητροπολίτη Νικομηδείας Στέφανο ότι, γιόρταζε από μόνος του σαν επίσημο Άγιο τον γέροντά του Συμεών και ότι είχε την εικόνα του μεταξύ των εικόνων των αγίων. Η περιπέτειά του αυτή τον ταλαιπώρησε για έξι χρόνια. Τελικά, διατάχθηκε να πάει σ’ ένα μοναχικό παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίνας στην ασιατική όχθη της Προποντίδας, όπου και πέθανε σε γεροντική ηλικία (κατά το 1020 μ.Χ.). Από τα συγγραφικά του έργα σώζονται 92 λόγοι, 282 πρακτικά θεολογικά κεφάλαια, καθώς και θρησκευτικά ποιήματα. Για τη θεολογική του δεινότητα ονομάστηκε “Νέος Θεολόγος”.

Αλλού ασχοληθήκαμε με την αγία Αικατερίνη, η οποία είχε αποκτήσει και την κοσμική σοφία, αφού είχε σπουδάσει όλες σχεδόν, τις επιστήμες της εποχής της. Επίσης, ο άγιος Σπυρίδωνας παρόλο που ήταν ιδιώτης και αγράμματος, κατά την ανθρώπινη γνώση, μαζί με την αγία Αικατερίνη ανήκουν στην χωρία των αγίων. Με την μυστηριακή ζωή και την άσκηση καθάρισαν το σκεύος τους και έφθασαν στην βίωση της αληθινής αγάπης. Η ανθρώπινη παιδεία είναι χρήσιμη κατά το μέτρο που βοηθά στην εύρεση της αλήθειας και της οδού που οδηγεί στην αιώνια σωτηρία. Ο μεγάλος Άγιος της Ρωμιοσύνης, ο Κοσμάς ο Αιτωλός, έκτιζε σχολεία για να μαθαίνουν, όπως έλεγε, οι άνθρωποι να διαβάζουν την Αγία Γραφή, όπως και τους βίους και τα συγγράμματα των αγίων. Όμως πρέπει να λεχθεί ότι τα βιβλία είναι απαραίτητα και χρήσιμα μέχρι να αποκτήσει κάποιος τον Θεό. Ο άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος θα μας πή: “Θεόν κτήσαι καί ού δεηθήση βιβλίου”. Απόκτησε τον Θεό και τότε δεν θα έχεις ανάγκη τα βιβλία. Άλλωστε τί να την κάνει κανείς την ανθρώπινη γνώση, όταν κατέχει “τόν Θεόν των γνώσεων”!

Η Εκκλησία τον τίμησε απονέμοντάς του τον τίτλο του Θεολόγου, τον οποίο επεφύλαξε σε τρεις μόνον αγίους. Οι άλλοι δύο είναι ο ευαγγελιστής Ιωάννης και ο άγιος Γρηγόριος.