Ο άγιος Μαρτίνος

ο Ομολογητής, Πάπας Ρώμης

13η Απριλίου

Γεννήθηκε στην κεντρική Ιταλία, στο Τόδι της Ομβρικής. Έγινε Πάπας Ρώμης από το 649 μέχρι το 655 μ.Χ., την εποχή που την Εκκλησία ταλαιπωρούσε η αίρεση των Μονοθελητών. Δυστυχώς τότε και η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης είχε πέσει στα δίχτυα αυτής της αίρεσης, διότι ο πατριάρχης Παύλος ο Β΄ ήταν υπέρμαχος του Μονοθελητισμού μαζί με τον αυτοκράτορα Κώνστα τον Β΄ (7ος αι. μ.Χ.).

Για να αποκαταστήσει την ορθή πίστη, συγκάλεσε το 649 μ.Χ. στη Ρώμη σύνοδο η οποία ανέτρεψε την αίρεση των Μονοθελητών. Ο πάπας Μαρτίνος, υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, προσπάθησε με επιστολή του αλλά και με ειδικούς απεσταλμένους κληρικούς, να επαναφέρει τον πατριάρχη Παύλο στο ορθόδοξο δόγμα. Μάταια όμως. Ο Πατριάρχης επέμενε στο Μονοθελητισμό και εξόρισε τους απεσταλμένους του Μαρτίνου σε διάφορα νησιά. Μάλιστα, ο Κώνστας έστειλε και συνέλαβαν με δόλο και τον ίδιο τον Μαρτίνο. Και αφού τον οδήγησαν αιχμάλωτο στην Κωνσταντινούπολη, φυλακίστηκε από τον αυτοκράτορα Σέργιο τον Α’ (610 – 638 μ.Χ.) και κατόπιν τον εξόρισαν στη Χερσώνα, στην Κριμαία. Εκεί πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου του 655 μ.Χ., αφού ποίμανε την Εκκλησία του για έξι χρόνια. Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι ο θάνατος τον βρήκε αγωνιζόμενο στις επάλξεις της Ορθοδοξίας.

Ἀπολυτίκιον

Θείοις δόγμασι, τῆς εὐσεβείας, ὑπεστήριξας, τὴν Ἐκκλησίαν, ὦ Μαρτῖνε Ἱεράρχα Θεόσοφε· τὸν γὰρ Χριστὸν διπλοῦν ὄντα ταῖς φύσεσιν, ὁμολογήσας τὴν πλάνην κατήσχυνας, Πάτερ Ὅσιε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.