Η αγία Λουκία
η Παρθένος
13η Δεκεμβρίου
Η Λουκία έζησε στα μέσα του 3ου αι. μ.Χ. και γεννήθηκε στις Συρακούσες της Σικελίας. Ήταν μοναχοκόρη, που είχε χάσει νωρίς τον πατέρα της και η ευσεβής μητέρα της έπασχε από αιμόρροια. Η βοήθεια των γιατρών δεν στάθηκε ικανή να τη γιατρέψει, γι’ αυτό και περίμενε τη γιατρειά της μόνο από τη Θεία βοήθεια.
Μνηστευμένη με εθνικό (ειδωλολάτρη) μετέβη με την άρρωστη μητέρα της στην Κατάνη, όπου βρισκόταν το λείψανο της αγίας Αγάθης. Τη νύχτα που έφτασαν η Λουκία προσευχήθηκε με όλη της τη δύναμη για τη θεραπεία της μητέρας της. Κατόπιν, κοιμήθηκε και στον ύπνο της είδε την αγία Αγάθη, που της είπε ότι η μητέρα της θα θεραπευόταν και η ίδια θα πέθαινε μαρτυρικά για τον Χριστό. Την επόμενη μέρα πράγματι η μητέρα της θεραπεύτηκε και οι δύο μαζί τότε ευχαρίστησαν τον Θεό και την Αγία.
Όταν επέστρεψαν στις Συρακούσες, η Λουκία έπεισε τη μητέρα της και μοίρασε όλη την αξιόλογη προίκα της στους φτωχούς και αποστρεφόταν το γάμο με τον εθνικό μνηστήρα της. Εκείνος όμως, τη διέβαλε στον τότε τοπικό άρχοντα Πασχαίο, ο οποίος για να την ταπεινώσει διέταξε να την οδηγήσουν σε πορνείο. Με τη χάρη και τη δύναμη του Θεού η Λουκία διαφυλάχτηκε καθαρή και αμόλυντη. Με κανέναν τρόπο δεν μπόρεσαν οι απεσταλμένοι του άρχοντα να την μετακινήσουν από τη θέση της και η προσπάθειά τους να την κάψουν ζωντανή απέτυχε. Αφού απέρριψε με γενναιότητα όλες τις προτροπές να αρνηθεί τον Χριστό, καταδικάστηκε σε θάνατο. Και έτσι, η νεαρή αλλά γενναία παρθένος αποκεφαλίστηκε για την πίστη της, αφού προηγουμένως είχε καταφέρει να μεταδώσει το φως του Ευαγγελίου και σ’ άλλες κοπέλες, που βρίσκονταν στο σκοτάδι της πλάνης.
Το μαρτύριό της χρονικά τοποθετείται το έτος 304 μ.Χ. και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης σε πολλούς ζωγράφους. Τα τίμια λείψανά της, που τα τιμούσαν ιδιαίτερα στις Συρακούσες, μεταφέρθηκαν αργότερα στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί στη Βενετία, όπου και φυλάγονται στον ομώνυμο Ναό της Αγίας μέχρι και σήμερα.