Οι άγιοι απόστολοι Ανδρόνικος και Ιουνία

17η Μαΐου

Ξεχώρισαν για τον ένθεο ζήλο τους, καθώς προσείλκυσαν χιλιάδες πιστούς στην ορθοδοξία! Με τη θαυμαστή τους άσκηση κατόρθωσαν να νεκρώσουν τα σαρκικά πάθη και ανέπτυξαν μια αγνή φιλία, αποδεικνύοντας ότι δεν υπάρχουν πράγματα ακατόρθωτα για όσους διαθέτουν τη δύναμη της πίστης. Η επικοινωνία των δύο αυτών ψυχών, που βασιζόταν στο χριστιανικό φρόνημα, ήταν η βάση του λαμπρού έργου τους. Οι άγιοι Απόστολοι αγωνίστηκαν με επιτυχία ενάντια στη πλάνη των ειδώλων. Κατέστρεψαν πολλούς ειδωλολατρικούς ναούς και στη θέση τους έκτισαν εκκλησίες, ανοίγοντας έτσι το δρόμο της αλήθειας για τους συνανθρώπους τους. Προικισμένοι με το χάρισμα της θαυματουργίας, θεράπευσαν ανίατους και έδωσαν κουράγιο και δύναμη σε όσους είχαν ανάγκη.

Και ο Ανδρόνικος και η Ιουνία διακρίθηκαν επί των αποστολικών χρόνων στο κήρυγμα του Ευαγγελίου και τους αγώνες και κινδύνους για τη διάδοσή του. Σε αυτούς κάνει ευφημότατη μνεία ο απόστολος Παύλος γράφοντας από την Κόρινθο προς τους χριστιανούς της Ρώμης (ιστ΄ 7): “χαιρετίστε τον Ανδρόνικο και την Ιουνία, τους συμπατριώτας μου και συντρόφους μου στη φυλακή, οι οποίοι είναι διακεκριμένοι μεταξύ των αποστόλων και προσήλθαν στον Χριστό πριν από μένα”. Εκεί μαθαίνουμε ότι στον Χριστό είχαν έλθει πριν από τον Παύλο. Υπήρξαν και πολύ οικείοι προς αυτόν, αλλά και συναγωνιστές του, έχοντας φυλακιστεί μαζί του στην πρώτη του κάθειρξη στη Ρώμη. Γι’ αυτό τους ονομάζει και “συναιχμαλώτους” του. Και η θέση τους ήταν τόσο περίοπτη στην Εκκλησία και τόσο μεγάλες οι υπηρεσίες τους, ώστε ο Παύλος λέει ότι ήταν “επίσημοι εν τοις αποστόλοις”.

Ο Ανδρόνικος και η Ιουνία, αφού ολοκλήρωσαν το χριστιανικό τους έργο, παρέδωσαν εν ειρήνη την ψυχή τους στον Κύριο.

Ἀπολυτίκιον

Δυὰς φωτοειδής, ἱερῶν ἀποστόλων, καὶ κήρυκες Χριστοῦ, ἀνεδείχθητε κόσμῳ, τοῖς πᾶσι κατασπείραντες τὸ τῆς χάριτος κήρυγμα· ὅθεν σήμερον, ὑμᾶς πιστῶς εὐφημοῦμεν, ὦ Ἀνδρόνικε, καὶ Ἰουνία θεόφρων, Χριστὸν μεγαλύνοντες.