Ο όσιος Ζαχαρίας

24η Μαρτίου

Διέπρεψε στη μοναχική ζωή, της οποίας αποτέλεσε καύχημα. Απαράμιλλη προ πάντων υπήρξε η ταπεινοφροσύνη του, χάρη της οποίας ο Θεός τον στόλισε με μεγάλη πνευματική υπεροχή. Τόσο ώστε και αυτοί οι περίφημοι αββάδες, Μακάριος και Μωϋσής, τον πλησίαζαν με πολύ σεβασμό και έρχονταν πάντοτε να ωφεληθούν από τα λόγια του, τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα. Κατά την ώρα του θανάτου του, ο οποίος ήλθε ήσυχος και γαλήνιος, θάνατος αληθινού δικαίου, τον περιστοίχιζαν αδελφικά πολλοί από τους αββάδες. Κατά τις τελευταίες του στιγμές, ενώ ο Ζαχαρίας ήταν σιωπηλός, ανέβλεψε κάπως μυστήρια προς τα πάνω, τότε ανέβλεψε και ο αββάς Ισίδωρος και θαρρείς από κάποια ουράνια έμπνευση, είπε: «Ευφραίνου τέκνον μου Ζαχαρία, ότι ηνεώχθησάν σοι αι πύλαι της ουρανών βασιλείας».