Οι άγιοι μεγαλομάρτυρες Σέργιος και Βάκχος

7η Οκτωβρίου

Ήταν Ρωμαίοι αξιωματούχοι του στρατού, αρχηγός και υπαρχηγός στρατιωτικής σχολής αντίστοιχα, επί Μαξιμιανού. Φίλοι αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλο, αλλά και στο καθήκον. Τους διέκρινε μεγάλη ανδρεία στα πεδία των μαχών, αλλά και σωφροσύνη στην καθημερινή τους ζωή. Γι’ αυτό και ο αυτοκράτορας τους απένειμε τα αξιώματα του πριμικηρίου (πρώτου άρχοντα) και του σεκουνδουκηρίου (δεύτερου άρχοντα) αντίστοιχα. Όταν όμως έμαθε ότι οι δύο επίλεκτοι στρατιώτες του ήταν χριστιανοί, δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να το πιστέψει. Για να πεισθεί λοιπόν, οργάνωσε τελετές με θυσίες σε ειδωλολατρικό ναό και κάλεσε να παραστούν σ’ αυτές ο Σέργιος και ο Βάκχος.

Οι δύο χριστιανοί στρατιώτες αρνήθηκαν και ομολόγησαν τον Χριστό με θαρραλέο φρόνημα. Εξοργισμένος τότε ο αυτοκράτορας, διέταξε και τους αφαίρεσαν τα διακριτικά των αξιωμάτων τους. Έπειτα, αφού τους ενέπαιξαν και τους διαπόμπευσαν με διάφορους τρόπους, τους έστειλαν στον σκληρό ηγεμόνα της Συρίας Αντίοχο, για να τους πείσει και να μη στερηθούν τις υπηρεσίες των δύο αυτών γενναίων στρατιωτών. Αυτός με πρωτοφανή ωμότητα μαστίγωσε μέχρι θανάτου τον Βάκχο. Στον Σέργιο, επειδή κάποτε τον είχε ευεργετήσει, πρότεινε, αφού αρνηθεί τον Χριστό, να του χαρίσει τη ζωή. Η απάντηση του Σεργίου ήταν: «Το να πεθάνω είναι κέρδος, διότι έτσι θα ενωθώ πλήρως με τον Χριστό». Ο Σέργιος με σιδερένια και καρφωμένα στα πόδια του υποδήματα αποκεφαλίστηκε με ξίφος.

Ἀπολυτίκιον

Τριάδος τῆς Ἁγίας ὁπλῖται τροπαιοῦχοι, ἡ λαμπρὰ δυὰς τῶν Μαρτύρων, ὡράθητε ἐν ἄθλοις, Σέργιος ὁ θεῖος ἀριστεὺς, καὶ Βάκχος ὁ γενναῖος ἀθλητής · διὰ τοῦτο δοξασθέντες περιφανῶς, προΐστασθε τῶν βοώντων · Δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι’ ὑμῶν, πᾶσιν ἰάματα.

Χορὸς πολυάριθμος, τῶν Ἀσκητῶν τοῦ Χριστοῦ, λαμπρῶς συγκροτούμενος, τῷ τῆς ἀγάπης δεσμῷ, ἐν Κρήτῃ ἐξέλαμψεν · ἔνθα καὶ ὁμοφρόνως, ἐνασκήσαντες πίστει, πάντες μιᾷ ἡμέρᾳ, μετετέθησαν ἄνω, πρεσβεύοντες Χριστῷ τῷ Θεῷ, δοῦναι πᾶσιν ἡμῖν συγχώρησιν.