Ο άγιος μεγαλομάρτυς Προκόπιος

8η Ιουλίου

Έζησε επί Διοκλητιανού και γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ. Ο πατέρας του, που ονομαζόταν Χριστόφορος, ήταν χριστιανός, ενώ η μητέρα του η Θεοδοσία όχι. Το αρχικό όνομα του Αγίου ήταν Νεανίας. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του τον έκανε τέλειο ειδωλολάτρη. Όταν μεγάλωσε ο Προκόπιος, η μητέρα του κατάφερε να τον κάνει δούκα της Αλεξάνδρειας όταν ο Διοκλητιανός πήγε στην Αντιόχεια. Μάλιστα, ο Διοκλητιανός του ανέθεσε το διωγμό κατά των χριστιανών! Όμως το θέλημα του Θεού ήταν άλλο. Ως δούκας της Αλεξάνδρειας βάδιζε με τη συνοδεία του κοντά στην Απάμεια της Συρίας και είχε μια εμπειρία θαυμαστή που άλλαξε τη ζωή του. Είδε μέσα στη νύχτα εκείνη ένα σταυρό στον ουρανό «εν είδει κρυστάλλου» και άκουσε φωνή που τον καλούσε με το όνομά του λέγοντας: “Εγώ ειμί ο Εσταυρωμένος Ιησούς, ο του Θεού Υιός”! Έκπληκτος από το όραμα και τη φωνή, διέκοψε τη συγκεκριμένη πορεία του και πήγε στην Ιερουσαλήμ όχι ως διώκτης, αλλά ευαγγελιζόμενος τον Χριστό. Όταν έφτασε στη Σκυθόπολη, κατασκεύασε σε ένα χρυσοχόο της πόλης ομοίωμα του Σταυρού. Με τη δύναμη του Σταυρού αυτού κατατρόπωσε λίγο αργότερα στην πορεία του ολόκληρη στρατιά Σαρακηνών που ταλαιπωρούσε την περιοχή. Συνέτριψε τα χρυσά είδωλα μοιράζοντας τα τεμάχιά τους στους φτωχούς. Η μητέρα του, όταν τα έμαθε αυτά, τον κατήγγειλε ως χριστιανό στον έπαρχο Ουλκίωνα. Σε αυτόν ο Προκόπιος ομολόγησε ότι είναι χριστιανός. Στην Καισάρεια της Παλαιστίνης βασανίστηκε και ετοιμοθάνατος ρίχτηκε στη φυλακή. Όμως ελευθερώθηκε από τα δεσμά του, θεραπεύτηκαν τα τραύματά του και είδε μάλιστα τον ίδιο τον Χριστό να τον κρατάει από το χέρι, να του δίνει θάρρος και δύναμη και να τον ονομάζει όχι Νεανία, αλλά Προκόπιο. Την επόμενη μέρα τον οδήγησαν σε έναν ειδωλολατρικό ναό για να θυσιάσει στα είδωλα. Με την προσευχή του γκρέμισε τα είδωλα και το ναό και έγινε αιτία ώστε οι στρατιώτες, οι δικαστές Νικόστρατος και Αντίοχος και δώδεκα συγκλητικές γυναίκες μαζί με τη μητέρα του Αγίου, τη Θεοδοσία, να ασπαστούν τη χριστιανική πίστη και να βρουν μάλιστα μαρτυρικό θάνατο. Τα βασανιστήρια του Αγίου συνεχίστηκαν. Τελικά, τον αποκεφάλισαν το έτος 303 μ.Χ.

Ἀπολυτίκιον

Ὁ μάρτυς σου, Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτοῦ τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυρράνους καθεῖλεν, ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις, Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἀγρευθείς οὐρανόθεν πρὸς τὴν εὐσέβειαν, κατηκολούθησας χαίρων ὥσπερ ὁ Παῦλος Χριστῷ, τῶν Μαρτύρων καλλονὴ Μάρτυς Προκόπιε· ὅθεν δυνάμει τοῦ Σταυροῦ, ἀριστεύσας εὐκλεῶς, κατῄσχυνας τὸν Βελίαρ· οὗ τῆς κακίας ἀτρῶτους, σῷζε τοὺς πόθῳ σε γεραίνοντας.