Ο άγιος μάρτυς Χριστοφόρος

9η Μαΐου

Δεν βλέπει ο Θεός όπως ο άνθρωπος το φαινόμενο αλλά την καρδιά. Γι’ αυτό ευδόκησε έναν άνθρωπο πρωτόγονο και άγριο και άσχημο για εμάς τους άλλους, να τον χαριτώσει με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και να τον καταστήσει Μάρτυρα και Άγιό Του. Στην Ορθόδοξη αγιογραφία ο Άγιος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό και γι’ αυτό, σύμφωνα με μια παράδοση, ονομάστηκε και Χριστοφόρος. Αυτό δεν φαίνεται μέσα στα συναξάρια, όμως εκείνο που είναι αληθινό και έχει και την μεγαλύτερη σημασία είναι το ότι ήταν όντως χριστοφόρος και θεοφόρος, αφού είχε τον Χριστό μέσα στην καρδιά του “κατοικούντα και εμπεριπατούντα”, κατά τον λόγο του Ιδίου: “Ενοικήσω εν αυτοίς και εμπεριπατήσω και έσομαι αυτών Θεός και αυτοί έσονταί μοι λαός” (Β’ Κορ. στ’, 16). Εξ αφορμής ίσως της παραδόσεως αυτής θεωρείται προστάτης των οδηγών. Στο “Μικρόν Ευχολόγιον” της Ορθοδόξου Εκκλησίας και συγκεκριμένα στην ακολουθία “επί ευλογήσει νέου οχήματος” υπάρχει, πρώτο στην σειρά, το Απολυτίκιό του.

Ο Μεγαλομάρτυς του Χριστού Χριστοφόρος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν πολύ δυνατός αλλά τόσο πολύ άσχημος, που έκαμε μερικούς αγιογράφους να τον παριστούν με μορφή σκύλου. Φυσικά αυτό είναι υπερβολή. Είχε όψη δύσμορφη και άγρια όμως ανθρώπινη. Καταγόταν από χώρα ειδωλολατρών ανθρωποφάγων. Το αρχικό του όνομα ήταν Ρέπρεβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος. Πιθανότατα έζησε τον καιρό του Δεκίου (249-251 μ.Χ.), όταν στην Αντιόχεια επίσκοπος ήταν ο άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας.

Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα αυτοκρατορικά στρατεύματα. Άγριος και απρόσιτος όπως ήταν, δυσκολευόταν και στην ομιλία, γι’ αυτό και προσευχήθηκε θερμά. Και όπως αναφέρει ο ιερός συναξαριστής, ήλθε άγγελος Κυρίου, ακούμπησε τα χείλη του και από εκείνη την στιγμή άρχισε να μιλάει ελεύθερα. Από άλαλος και ειδωλολάτρης έγινε εύλαλος κήρυκας και ομολογητής του Χριστού. Βέβαια, το θαύμα δεν γεννά την πίστη, αντίθετα η πίστη είναι εκείνη που γίνεται αιτία του θαύματος. Παρ’ όλα αυτά ο Θεός χρησιμοποιεί πολλές φορές το θαύμα όταν πρόκειται για απίστους, πλην όμως καλοπροαιρέτους και κυρίως για ανθρώπους που δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να ακούσουν και να μάθουν πολλά πράγματα για τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Ο άγιος Βαβύλας κατά το Βάπτισμα τον μετονόμασε σε Χριστοφόρο. Η άκτιστη Θεία Χάρη που έλαβε την ώρα του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη. Και αυτή ακόμα η δύσμορφη όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη.

Κάποια μέρα είδε χριστιανούς που τους κακοποιούσαν ειδωλολάτρες. Αγανακτισμένος, έκανε αυστηρές παρατηρήσεις προς αυτούς. Μετά βίας διέφυγε τη σύλληψη, χάρη στο γιγαντιαίο και ρωμαλαίο ανάστημά του, που προκάλεσε φόβο στους κακοποιούς. Τότε οι άλλοι χριστιανοί τον συμβούλεψαν να φύγει σε ακατοίκητα μέρη διότι αργότερα οι ειδωλολάτρες σίγουρα θα τον συνελάμβαναν. Πράγματι η καταγγελία έγινε και ένα απόσπασμα 200 Ρωμαίων στρατιωτών ξεκίνησε να τον βρει και να τον συλλάβει. Μετά από πολλές ημέρες αποκαμωμένοι και νηστικοί τον βρήκαν. Όμως δια της προσευχής κατάφερε με ένα ξεροκόμματο ψωμιού να χορτάσει όλους τους στρατιώτες, αφού το ραβδί που κρατούσε, βλάστησε και πολλαπλασίασε τους άρτους των στρατιωτών! Έτσι κατάφερε και τους έκανε όλους χριστιανούς. Θέλησε μόνος του να παραδοθεί. Και πίστευσαν και αυτοί. Εστάλησαν επίσης η Καλλινίκη και Ακυλίνα να παρασύρουν τον Άγιο σε ακολασία αλλά ο Άγιος τις κατήχησε και έγιναν χριστιανές. Υπέστησαν βασανισμούς και θανατώθηκαν όπως και οι 200 στρατιώτες. Ο Χριστόφορος υπέστη πολλά από τα οποία έβγαινε αβλαβής και γι’ αυτό πίστευσαν πολλοί. Τέλος τον έντυσαν με χαλκό πυρωμένο και τον αποκεφάλισαν.

Είναι ο προστάτης των αυτοκινητιστών, οδηγών και μεταφορέων.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’ Ταχὺ προκατάλαβε

Στολαῖς ταῖς ἐξ αἵματος, ὡραϊζόμενος, Κυρίῳ παρίστασαι, τῷ Βασιλεῖ οὐρανῶν, Χριστόφορε ἀοίδιμε· ὅθεν σὺν ἀσωμάτων, καὶ Μαρτύρων χορείαις, ᾄδεις τῇ τρισαγίῳ, καὶ φρικτῇ μελωδίᾳ· διὸ ταῖς ἱκεσίαις ταῖς σαῖς, σῷζε τοὺς δούλους σου.