Ένας 13χρονος μαθητής γυμνασίου, ο Dillon Reeves, καθόταν περίπου στην 5η σειρά του σχολικού λεωφορείου όταν η οδηγός έχασε τις αισθήσεις της. Το λεωφορείο άρχισε να παρεκκλίνει προς το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Ενώ οι περισσότεροι συμμαθητές του ήταν με τα μάτια κολλημένα στα κινητά ή με ακουστικά, εκείνος πρόσεξε τι συνέβαινε, έτρεξε μπροστά, πάτησε το φρένο, πήρε το τιμόνι και σταμάτησε το όχημα με ασφάλεια.
Το βίντεο από την κάμερα ασφαλείας του λεωφορείου έγινε viral παγκοσμίως. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο Dillon δεν είχε κινητό — οι γονείς του δεν του είχαν δώσει ακόμα — και γι’ αυτό ήταν ο μόνος που κοίταζε γύρω του και αντέδρασε.
Ο κόσμος γύρω σου ίσως να μοιάζει με αυτό το λεωφορείο. Οι “οδηγοί” δεν στέκονται στο ύψος των ευθυνών τους, το τιμόνι δεν βρίσκεται σε σίγουρα χέρια, το λεωφορείο χάνει την πορεία του. Και οι επιβάτες; Αυτοί έχουν το κεφάλι χαμηλά. Αγνοούν την κατάσταση, απορροφημένοι σε οθόνες, καθημερινές μικρές σκοτούρες, ο καθένας μέσα στη δική του φούσκα φοράει τις δικές του παρωπίδες. Ίσως κι εσύ κάποιες φορές να κινείσαι με τον ρυθμό αυτό, ίσως να σκύβεις κι εσύ το κεφάλι σου, να βάζεις «σίγαση» στη συνείδησή σου. Όταν λες το “ναι” στο ψέμα, στην αδικία, στην τεμπελιά, στη λαιμαργία, γίνεσαι ένα με το πλήθος.
Όμως ο Χριστός μάς καλεί να ξεχωρίσουμε από το πλήθος και να γίνουμε στηρίγματα και για τους άλλους. Γι’ αυτό και μας λέει:
” Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου” (Ματθ. Ε’, 14) (Εσείς είστε το φως του κόσμου)
Ο χριστιανός είναι φως. Οφείλει να μην κρύβεται, αλλά να βγαίνει μπροστά, να σκορπά το φως απ’ όπου περνά. Ο κόσμος γύρω μας κοιμάται, ζει στο σκοτάδι, “πάει να τρακάρει”. Κάποιος πρέπει να πάρει το τιμόνι.
Εσύ έχεις την ευλογία να έχεις γνωρίσει την Αλήθεια, να έχουν πέσει τα “λέπια” από τα μάτια σου, να σε έχει αγγίξει το Φως. Έχεις ζήσει κοντά στο Κατηχητικό, κοντά στον Χριστό. Έχεις ακούσει τον Λόγο Του, έχεις δει ζωντανά παραδείγματα της χριστιανικής ζωής, έμαθες για τους αγίους και τις αγίες των αιώνων της Εκκλησίας, αυτής της οικογένειας που μέλος της είσαι κι εσύ. Κάθε συνάντηση, κάθε απόγευμα στην αίθουσα ψυχαγωγίας, κάθε γιορτή και εκδρομή έγραψαν ανεξίτηλα στην καρδιά σου. Τι μεγάλο δώρο και τιμή!
Αυτό το δώρο περιμένουν από εσένα οι συμμαθητές σου, τα αδέλφια σου, οι γονείς σου. Αν όχι από εσένα, τότε από ποιον; Σήκω, λοιπόν, και γίνε κι εσύ ένα μικρό φως γύρω σου. Αυτό είναι το πρώτο βήμα. Να γίνεις πρώτα εσύ φως. Να ζήσεις την Αλήθεια που γνώρισες. Όχι “από Δευτέρα”, όχι αύριο, ΤΩΡΑ! Μη διστάσεις να πεις “όχι” σε όσα ζητάει το εγώ σου, σε όσα πάνε κόντρα στον Χριστό.
Αφού ανάψεις, λοιπόν, το δικό σου κερί με θάρρος, πίστη και αγάπη, πάρε το “τιμόνι” στα χέρια σου. Φρόντισε να ανάψεις και άλλα κεριά γύρω σου. Έτσι, θα μπορέσεις να αλλάξεις την “πορεία του λεωφορείου” και ίσως μπορέσεις να βοηθήσεις να σωθούν κι άλλες ψυχές, οι οποίες κινούνται στα τυφλά. Φύλαγέ το καλά μόνο μη σου σβήσει και κράτα το γερά για να φωτίζονται και οι άλλοι. Να ένας όμορφος σκοπός ζωής! Είσαι μέσα;