Ο άγιος Αχίλλειος

Επίσκοπος Λάρισας

15η Μαΐου

Γεννήθηκε στην Καππαδοκία από οικογένεια, που φρόντισε να ανατραφεί σύμφωνα με το χριστιανικό ήθος και έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου (306 – 337 μ.Χ). Σε νεαρή ηλικία πόθησε να αφιερωθεί στον Θεό και εντρύφησε με ζήλο στην κατά Χριστόν σοφία, οπλίζοντας τον εαυτό του με βαθιά θεολογική κατάρτιση. Ο νεανικός του πόθος τον έφερε στους Αγίους Τόπους και κατόπιν στη Ρώμη. Εκεί επιδόθηκε στο ιερό έργο του ιεροκήρυκα, διδάσκοντας ακατάπαυστα το θείο λόγο σε πόλεις και χωριά, αψηφώντας ανάγκες, βρισιές, διωγμούς και ταλαιπωρίες. Οι μεγάλες και σπουδαίες υπηρεσίες του και οι σπάνιες αρετές του τον ανέδειξαν επίσκοπο Λάρισας. Από τη νέα του θέση ο Αχίλλειος υπήρξε ο πνευματικός αρχηγός και διδάσκαλος, αυτός που έλεγε και έπραττε. Κήρυττε κάθε μέρα, βοηθούσε τις χήρες, προστάτευε τα ορφανά, ανακούφιζε τους φτωχούς, υπεράσπιζε τους αδικημένους, ήταν ο άγρυπνος φύλακας και φρουρός της παρακαταθήκης της πίστεως και του ποιμνίου που του εμπιστεύτηκαν.

Ο Αχίλλειος διακρίθηκε και στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια, εναντίον του Αρείου, προσφέροντας τις θεολογικές του γνώσεις. Και τότε ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τις αρετές του, του έδωσε μεγάλη χρηματική δωρεά, την οποία ο Αχίλλειος διέθεσε για να κτίσει ναούς και για τη μέριμνα των ασθενών και των φτωχών. Όταν προαισθάνθηκε το θάνατό του, κάλεσε κοντά του όλους τους ιερείς της επισκοπής του, τους έδωσε πατρικές συμβουλές για τα καθήκοντά τους και αναπαύθηκε εν ειρήνη. Το λείψανό του, μέχρι το 10ο αι. μ.Χ., κοσμούσε τη Λάρισα. Το άρπαξαν όμως οι Βούλγαροι, όταν εισέβαλλαν στη Θεσσαλία.

Ἀπολυτίκιον

Λαρίσης σὲ πρόεδρον καὶ πολιοῦχον λαμπρόν, ἡ χάρις ἀνέδειξεν ὡς ἱεράρχην σοφόν, παμμάκαρ Ἀχίλλιε. Σὺ γὰρ τὸ τῆς Τριάδος ὁμοούσιον κράτος, θαύμασί τε καὶ λόγοις κατετράνωσας κόσμῳ. Ἦν πάτερ ἐξευμενίζου τοῖς σὲ γεραίρουσι.