Ο άγιος μάρτυς Ερμείας

31η Μαΐου

Με τη σημερινή ορολογία θα λέγαμε ότι ο Ερμείας ήταν ένας συνταξιούχος στρατιωτικός. Υπηρετούσε στα Κόμανα της Καππαδοκίας και ως γνήσιος στρατιώτης πρόσφερε στον αυτοκράτορα Αντώνιο Πίο τις υπηρεσίες που του ανήκαν. Ήταν από τους πιο γενναίους μέσα στο στράτευμα και ποτέ δεν έστρεψε την πλάτη του στον εχθρό, ακόμη και στις ήττες. Τη γενναιότητά του αυτή την αντλούσε από την πίστη του στον Κύριο.

Όταν όμως επί βασιλείας Μάρκου Αυρήλιου (177 μ.Χ.) έγινε διωγμός κατά των χριστιανών, συνέλαβαν μεταξύ των πρώτων και τον Ερμεία χωρίς να υπολογίσουν τις μεγάλες του υπηρεσίες, ούτε τα σεβάσμια γηρατειά του. Κατόπιν, ο δούκας Σεβαστιανός διέταξε τον Ερμεία να θυσιάσει στα είδωλα απειλώντας τον συγχρόνως. Η διαταγή προκάλεσε έκπληξη στον Ερμεία και χαμογελώντας του είπε με παρρησία: «Θα ήταν πολύ ανόητο, άρχοντα, να αφήσω το φως και να προτιμήσω το σκοτάδι, να εγκαταλείψω την αλήθεια και να ασπαστώ το ψέμα, να χάσω τη ζωή και να πέσω στο θάνατο». Τότε ο άρχοντας διέταξε να συντρίψουν τις σιαγόνες και τα δόντια του και να τον ρίξουν στη φωτιά, αλλά από θαύμα έμεινε αβλαβής. Επειδή πάντα σωζόταν με τη χάρη του Θεού, του έδωσαν φάρμακα θανατηφόρα, αλλά πάλι δεν έπαθε τίποτα! Μάλιστα, ο μάγος πίστεψε στον Χριστό και αποκεφαλίστηκε. Τραυματισμένο αγρίως σε διάφορα μέρη του σώματός του, τον έβαλαν σε καυτό λάδι, τον κρέμασαν και τέλος τον αποκεφάλισαν.

Ἀπολυτίκιον

Χριστῷ στρατευσάμενος, τῷ Βασιλεῖ τοῦ παντός, γενναίως διέκοψας, τὰς παρατάξεις ἐχθρῶν, Ἑρμεία πανένδοξε˙ σὺ γὰρ ἐγκαρτερήσας, πολυτρόποις αἰκίαις, ἤθλησας ἐν τῷ γῆρᾳ, ὡς τοῦ Λόγου ὁπλίτης˙ ᾧ πρέσβευε Ἀθλοφόρε, σῴζεσθαι ἅπαντας.